งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของบึงประดิษฐ์ในการบำบัดน้ำทิ้งจากโรงงานกระดาษสา และย้อมสีด้าย โครงการพัฒนาดอยตุง (พื้นที่ทรงงาน) อันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดยใช้ ระบบรางพืช และพืชลอยน้ำร่วมกับระบบเติมอากาศ ผลการทดลองระบบบำบัดน้ำเสียที่เลียนแบบระบบจริง พบว่าน้ำหลังการบำบัดมีค่าเฉลี่ยบีโอดี 10.67?5.28 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ 92.48?3.72) ค่าเฉลี่ยปริมาณของแข็งแขวนลอย 24.72?5.28 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ 61.34?8.26) และค่าเฉลี่ย ซีโอดี 111.39?31.54 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ 67.71?9.14) ค่าเฉลี่ยปริมาณออร์โธฟอสเฟต 2.58?0.58 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ -49.27?33.93) ค่าเฉลี่ยปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน 3.60?0.69 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ 52.62?9.17) ค่าเฉลี่ยปริมาณไนเทรตไนโตรเจน 12.14?5.09 มิลลิกรัมต่อลิตร (ประสิทธิภาพร้อยละ 63.21?15.45) และจากการขยายผลไปสู่การปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสียจริง พบว่าระบบบำบัดน้ำเสียหลังการปรับปรุงแล้วคุณภาพน้ำหลังการบำบัดมีค่าพีเอช 8.11 ปริมาณของแข็งแขวนลอย 14 มิลลิกรัมต่อลิตร ค่าบีโอดี 13.92 มิลลิกรัมต่อลิตร และค่าซีโอดี 108.56 มิลลิกรัมต่อลิตร แสดงว่าน้ำทิ้งที่ออกจากระบบรางพืช และพืชลอยน้ำร่วมกับระบบบ่อเติมอากาศ มีสมบัติได้ตามเกณฑ์ มาตรฐานน้ำทิ้งอุตสาหกรรม ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2539) ออกตามพระราชบัญญัติโรงงาน พศ. 2535