การวิจัยการผสมดอกกล้วยไม้เอื้องโมกพรุ 3 เฉดสี ได้แก่ สีม่วง (Pu) สีชมพู (Pi) และสีขาว (Wh) เพื่อดูความสามารถของการผสมตัวเองและผสมข้ามระห่างสีดอกที่แตกต่างกัน ทำการทดลองโดยการผสมตัวเองและผสมข้ามแบบพบกันหมด จากนั้นบันทึกเปอร์เซ็นต์การผสมติด น้ำหนักฝักและน้ำหนักเมล็ด นำเมล็ดจากฝักที่มีอายุ 90 วัน ไปเพาะในอาหารสูตร Vacin and Went (VW, 1949) และทำการบันทึกเปอร์เซ็นต์การงอกและนับต้นอ่อน พบว่า น้ำหนักฝัก ขนาดฝัก น้ำหนักเมล็ด และเปอร์เซ็นต์การงอก ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ในขณะที่เปอร์เซ็นต์การผสมติดและจำนวนต้นอ่อนมีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่งและนัยสำคัญตามลำดับระหว่างการผสมตัวเองของสีดอกที่ต่างๆ โดยดอกสีชมพูและสีม่วงมีเปอร์เซ็นต์ผสมตัวเองติดมากที่สุด 100 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ลูกผสมตัวเองดอกสีชมพูมีจำนวนต้นอ่อนมากที่สุด 1,295 ต้น ส่วนการผสมข้ามของสีดอกต่างกันนั้น เปอร์เซ็นต์การผสมติด ขนาดฝัก น้ำหนักฝัก และน้ำหนักเมล็ด ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ในขณะที่เปอร์เซ็นต์การงอกของเมล็ด และจำนวนต้นอ่อน มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่งระหว่างการผสมข้ามของต้นพ่อต้นแม่ที่มีสีดอกต่างกัน โดย ลูกผสม PiXPu มีเปอร์เซ็นต์การงอกของเมล็ดดีที่สุด 100 เปอร์เซ็นต์ และ ลูกผสม PixWh มีจำนวนต้นอ่อนมากที่สุด 4,032 ต้น จากวิเคราะห์ข้อมูลแถบดีเอ็นเอจากลายพิมพ์ดีเอ็นเอของกล้วยไม้เอื้องโมกพรุที่มีดอกสีแตกต่างกัน ลูกผสมตัวเองและลูกผสมข้ามชั่วที่หนึ่ง ด้วยเทคนิค AFLP สามารถจัด กลุ่มต้นที่มีความแตกต่างของสี กลุ่มต้นของสีที่ได้จากการผสมตัวเอง และการผสมข้ามระหว่างสีต่าง ๆ ออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่