ช่วงวัยเด็กจนถึงช่วงวัยรุ่นเป็นช่วงวัยที่เรียกว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่ต้องการเลียนแบบเพื่อสร้างแบบแผนพฤติกรรม ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตนและส่งผลต่อเนื่องไปถึงวัยผู้ใหญ่การวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อค้นหากลยุทธ์ในการป้องกันพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของเด็กวัยรุ่นไทยโดยใช้การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในชุมชนจากประสบการณ์ตรงการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้การประชุมกลุ่มย่อยและการสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อระดมความคิดเห็นแบบการมีส่วนร่วมกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้แทน นักเรียน ผู้แทนผู้ปกครองอาจารย์ฝ่ายปกครอง เจ้าหน้าที่ด้านสาธารณสุขผู้นำชุมชน และเจ้าหน้าที่ตำรวจการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาและธีม(Thematicanalysis) นอกจากนี้ยังมีการดำเนินการเพื่อความน่าเชื่อถือได้ของกระบวนการดำเนินการและการวิเคราะห์ผลอย่างมีประสิทธิภาพ ผลการวิจัย การใช้กระบวนการวิจัยรูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research) พบว่าเด็กวัยรุ่นดื่มแอลกอฮอล์ตั้งแต่อายุยังน้อยและอยู่ชั้นประถมศึกษาซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ไม่เป็นที่พึงพอใจส่วนกลยุทธ์เพื่อป้องกัน พฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สามารถดำเนินการได้3ระดับ คือ1)การป้องกันในระดับครอบครัว2)การป้องกันในระดับ โรงเรียน และ 3) การป้องกันในระดับชุมชน ซึ่งการป้องทั้ง 3 ระดับนี้กลุ่มผู้ให้ข้อมูลมีความเห็นตรงกันว่าเป็นการป้องกันที่สำคัญ และทุกคนต้องมีการดำเนินการอย่างต่อเนื่องในลักษณะเครือข่าย จะดำเนินการเพียงโดยลำพังไม่ได้