| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| นักวิจัย | : | สุริยาวุธ สุวรรณบุบผา , บุษบา แฝงสาเคน , วิลาวัลย์ ทิพย์โสดา , นันทณัฏฐ์ เวียงอินทร์ |
| คำค้น | : | ทักษะการถอดความ , ทักษะการวิจัย |
| หน่วยงาน | : | มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2559 |
| อ้างอิง | : | มรภ.กาฬสินธุ์ ก่อนยุบรวมเป็น ม.กาฬสินธุ์ |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาโดยใช้ชุดฝึกทักษะการถอดความ และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการสอนโดยใช้ชุดฝึกทักษะการถอดความ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ภาคการศึกษาที่ 2/2558 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงตามที่ได้รับมอบหมายให้ทำการสอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1)ชุดฝึกทักษะการถอดความที่ประกอบด้วย 10 ใบงาน 2) แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และ 3)แบบสอบถามความพึงพอใจ ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คณะผู้วิจัยดำเนินการเก็บข้อมูลเป็นระยะเวลา 7 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน วันละ 3 ชั่วโมง ก่อนการทดลอง นักศึกษาทำแบบทดสอบก่อนเรียนและศึกษาวิธีการถอดความ (Paraphrasing) จากนั้น ดำเนินการทดลองด้วยการจัดการสอนโดยใช้ชุดฝึกทักษะการถอดความที่ประกอบด้วย 10 ใบงาน ไปตามลำดับ ซึ่งในแต่ละใบงาน กำหนดข้อความต้นฉบับไว้ให้ เนื้อหาของข้อความเกี่ยวกับหลักทฤษฎีการสอนภาษา และมีความยาวไม่เกิน 3 ประโยค กระบวนการในการฝึกถอดความ มี 7 ขั้น คือ 1) ทำความเข้าใจข้อความต้นฉบับ 2) หาคำที่เป็นภาษาทั่วไป (Shared language) 3) หาจุดสำคัญ (Main point) 4) เขียนถอดความด้วยคำพูดของตนเอง 5) ตรวจทานเอง 6) ให้เพื่อนช่วยตรวจทาน และ 7) ส่งอาจารย์ 2 ท่านเพื่อตรวจให้คะแนน เกณฑ์ในการให้คะแนน คือ ได้ 1 คะแนน เมื่อข้อความที่ถอดมีองค์ประกอบครบ 4 ข้อ ได้แก่ 1) ความหมายคงเดิม 2) มีการปรับใช้คำพูดของตนเอง 3) ความยาวใกล้เคียงกับต้นฉบับ และ 4) ไม่มีการเพิ่มข้อมูลใหม่ หากขาดข้อใดข้อหนึ่ง ถือว่า ไม่สมบูรณ์ ได้ 0 คะแนน หลังการทดลอง นักศึกษาทำแบบทดสอบหลังเรียน และตอบแบบสอบถามความพึงพอใจ ข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้นำมาทำการวิเคราะห์ด้วยสถิติ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) ผลการวิจัยครั้งนี้สรุปได้ ดังนี้ 1. นักศึกษาส่วนมาก (ร้อยละ 80) สามารถถอดความได้ตั้งแต่เริ่มทำใบงานที่ 1 และมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเมื่อทำใบงานที่ 2-6 คิดเป็นร้อยละ 87 90 93 97 และ 97 ตามลำดับ โดยข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุดในระยะนี้ คือ ข้อความของฉบับถอดความไม่คงความหมายเดิมของต้นฉบับ ส่วนในการทำ 4 ใบงานสุดท้าย คือ ใบงานที่ 7-10 นักศึกษาทั้งหมด (ร้อยละ 100) สามารถถอดความได้ เมื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยจากการทดสอบทักษะการถอดความก่อนเรียนและหลังเรียน พบว่า นักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. โดยภาพรวม นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการสอนโดยใช้ชุดฝึกทักษะการถอดความอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.85) คำสำคัญ : การถอดความ |
| บรรณานุกรม | : |
สุริยาวุธ สุวรรณบุบผา , บุษบา แฝงสาเคน , วิลาวัลย์ ทิพย์โสดา , นันทณัฏฐ์ เวียงอินทร์ . (2559). การพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.
กาฬสินธุ์ : มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. สุริยาวุธ สุวรรณบุบผา , บุษบา แฝงสาเคน , วิลาวัลย์ ทิพย์โสดา , นันทณัฏฐ์ เวียงอินทร์ . 2559. "การพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์".
กาฬสินธุ์ : มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. สุริยาวุธ สุวรรณบุบผา , บุษบา แฝงสาเคน , วิลาวัลย์ ทิพย์โสดา , นันทณัฏฐ์ เวียงอินทร์ . "การพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์."
กาฬสินธุ์ : มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 2559. Print. สุริยาวุธ สุวรรณบุบผา , บุษบา แฝงสาเคน , วิลาวัลย์ ทิพย์โสดา , นันทณัฏฐ์ เวียงอินทร์ . การพัฒนาทักษะการถอดความของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. กาฬสินธุ์ : มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์; 2559.
|
