การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปและข้อมูลต้นทุนโลจิสติกส์ของห่วงโซ่อุปทานข้าวในจังหวัดกาฬสินธุ์สู่ตลาดอาเซียน และ 2) เพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารต้นทุนโลจิสติกส์เชิงกลยุทธ์ของห่วงโซ่อุปทานข้าวในจังหวัดกาฬสินธุ์ที่สนับสนุนการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน งานวิจัยนี้ได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มประชากรตามห่วงโซ่อุปทานข้าวในจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้แก่ 1) ประชาชนผู้ผลิตข้าวเปลือก 2) ประชาชนผู้จัดหาข้าวเปลือก 3) ประชาชนผู้ผลิตข้าวสาร และ 4) ประชาชนผู้จำหน่ายข้าวสาร โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสังเกต และแบบสัมภาษณ์ไม่เป็นทางการ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มผู้มีส่วนได้เสียของห่วงโซ่อุปทานข้าว ได้แก่ กลุ่มผู้ผลิตข้าวเปลือกหรือเกษตรกร กลุ่มผู้จัดหาข้าวเปลือก กลุ่มผู้ผลิตข้าวสาร และ กลุ่มผู้จำหน่ายข้าวสาร มีต้นทุนโลจิสติกส์มีมูลค่ามากที่สุดในระดับที่แตกต่างกัน ดังนั้นแนวทางการบริหารต้นทุนโลจิสติกส์เชิงกลยุทธ์ของห่วงโซ่อุปทานข้าวในจังหวัดกาฬสินธุ์สู่ตลาดอาเซียน ตั้งแต่การผลิตข้าวเปลือกจนถึงการส่งออกตามห่วงโซ่อุปทานข้าว คือ ควรเพาะปลูกข้าวเต็มพื้นที่ เพราะค่าขนส่งที่เกิดขึ้นจากเคลื่อนย้ายวัตถุดิบ วัสดุ และสินค้า เมื่อคำนวณเป็นต้นทุนต่อหน่วยแล้วจะทำให้ต้นทุนต่อหน่วยลดต่ำลง นอกจากนี้การพัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ การพัฒนาความรู้ในการผลิต การใช้ปัจจัยการผลิตที่ทันสมัย และการใช้เทคโนโลยีให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในระยะยาวสามารถลดต้นทุนได้ การจัดการและดูแลเครื่องจักรและวัสดุต่างๆให้ชำรุดน้อยที่สุด จะทำให้ต้นทุนค่าซ่อมแซมลดลง รวมทั้งการวางตำแหน่งของอุปกรณ์ และวัตถุดิบ ตามลักษณะกระบวนการผลิต ทำให้การทำงานให้แต่ละขั้นตอนไม่สะดุด สามารถทำงานได้ต่อเนื่องกันจนจบกระบวนการโดยใช้ระยะเวลาอันสั้น อีกทั้งใช้คนงานน้อยลงในแต่ละขั้นตอน สำหรับผู้ประกอบการโรงสีควรมีการวางแผนการจัดเวลาการผลิตให้เหมาะสมกับอัตราค่าไฟฟ้าที่ใช้ แต่ทั้งนี้ก็ต้องนำไปเปรียบเทียบกับค่าแรงงานด้วย ส่วนกิจกรรมการจัดซื้อวัตถุดิบและสินค้า ผู้ซื้อควรพิจารณาว่าต้องซื้อในปริมาณเท่าใดจึงจะประหยัดที่สุด รวมถึงการขนส่งวัตถุดิบและสินค้า ควรศึกษาเส้นทางและผลผลิตในแต่ละพื้นที่เพื่อทำการเชื่อมโยงกับผู้ประกอบการที่มีสินค้าที่สามารถขนส่งระหว่างพื้นที่กันได้จะทำให้ต้นทุนค่าขนส่งข้าวต่อหน่วยลดลง