การศึกษาผลของการเสริมแมททิลฟาร์นีโซเอทและเซอโรโทนินในอาหารกุ้งก้ามกรามต่อการพัฒนาการของรังไข่ ความดกของรังไข่ และการเปลี่ยนแปลงเพศกุ้งก้ามกรามการศึกษาผลของแมททิลฟาร์นีโซเอท โดยแบ่งชุดการทดลอง ดังนี้ ใช้แมททิลฟาร์นีโซเอทระดับที่ความเข้มข้น 0 0.5 1 และ 2 มก./อาหาร 1 กก.และศึกษาผลของเซอโรโทนิน ดังนี้ ที่ระดับความเข้มข้น 0.5 1 และ 2 มก./อาหาร 1 กก.ตามลำดับ ใช้ระยะเวลาทำการทดลอง 45 วัน เมื่อสิ้นสุดการทดลองพบว่า แมททิลฟาร์นีโซเอทที่ผสมลงในอาหารที่ความเข้มข้น 1 มก./อาหาร 1 กก.มีผลให้แม่พันธุ์กุ้งก้ามกรามมีการพัฒนาของรังไข่จากระยะที่ 1 ไปจนถึงวางไข่ได้ดีที่สุดสูงกว่าชุดการทดลองที่ความเข้มข้น 0 0.5 และ 2 มก./อาหาร 1 กก. มีความแตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ (p0.05) ความถี่ในการลอกคราบ พบว่า ชุดควบคุม มีการลอกคราบสูงที่สุด เท่ากับ 22.67?5.05 % ในขณะที่ชุดความเข้มข้น 0.5 1 และ 2 มก./อาหาร 1 กก. มีการเจริญเติบโตเฉลี่ยเท่ากับ 14.82?3.69-21.05?6.86 % จากผลการทดลองสรุปได้ว่าทั้งแมททิลฟาร์นีโซเอทและเซอโรโทนินต่อการพัฒนาการของรังไข่ที่ความเข้มข้น 2 มก./อาหาร 1 กก. มีการพัฒนาของรังไข่ดีที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับชุดการทดลองอื่น การเจริญเติบโตของน้ำหนัก ชุดความเข้มข้น 1 และ2 มก./อาหาร 1 กก. มีการเจริญเติบโตเท่ากับ 1-2.9 กรัม/ตัว ซึ่งทั้งแมททิลฟาร์นีโซเอทและสารเซอโรโทนินมีบทบาทในการกินอาหารจึงทำให้กุ้งมีการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น ความสำคัญ:แมททิลฟาร์นีโซเอท เซอโรโทนิน กุ้งก้ามกราม การพัฒนารังไข่