การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของวิธีการสกัดน้ำมันกระบก 2 วิธีเปรียบเทียบกับการให้กินกระบกสดบด ต่อการกินได้ ความสามารถในการย่อยได้ ปริมาณน้ำนมและองค์ประกอบของน้ำนมในโคนม โดยทำการศึกษาในโคนมพันธุ์โฮสไตน์ฟรีเซียน จำนวน 15 ตัว ที่ให้น้ำนมระหว่าง 10-15 กิโลกรัมต่อวัน วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ โดยใช้ระดับสายเลือดของโคนมโฮสไตน์ฟรีเซียน ที่ระดับ มากกว่าหรือเท่ากับ 75 และ น้อยกว่า 75 เปอร์เซนต์ โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มๆ ละ 5 ตัว ใช้เวลาทำการทดลอง 90 วัน ประกอบด้วย 3 กลุ่มทดลอง คือ 1) กระบกสดบด, 2) น้ำมันกระบกสกัดร้อน (เฮกเซน) และ 3) น้ำมันกระบกสกัดเย็น (หมัก) ที่ระดับ 4 เปอร์เซ็นต์ ในสูตรอาหารผสมครบส่วน โคนมทุกตัวได้รับอาหารและน้ำอย่างเต็มที่ ผลการศึกษาพบว่า โคนมกลุ่มทดลองที่ 3 มีผลเพิ่มอัตราการกินได้ ปริมาณการกินได้ต่อน้ำหนักตัว และปริมาณการกินได้กรัมต่อน้ำหนักตัวเมทาบอลิซึม โภชนะโปรตีน อินทรียวัตถุ เยื่อใย NDF ADF และพลังงานที่ได้ (ME; Mcal/d) ที่โคนมได้รับมีค่าสูงที่สุด นอกจากนี้ ปริมาณน้ำนมเมื่อปรับที่ไขมัน 4 เปอร์เซ็นต์ในโคนมกลุ่มทดลองที่ 3 ยังมีปริมาณน้ำนมสูงที่สุด (14.8 กิโลกรัมต่อวัน) นอกจากนี้ยังพบว่ากลุ่มทดลองที่ 1 มีค่าของกรดไขมันในน้ำนม luaric acid, (C12:0); myristic acid (C14:0) และ linolenic acid (C18:3 n3) สูงที่สุด แต่พบว่าปริมาณ CLA (linoleic acid (C18:2 c10t12) และ linoleic acid (C18:2 c9t11)) ในน้ำนมโคกลุ่มทดลองที่ 2 มีค่าสูงที่สุด จากผลทั้งหมดสรุปได้ว่าน้ำมันกระบกที่ได้จากการหมัก (สกัดเย็น) มีผลต่อการเพิ่มการกินได้ โภชนะที่ได้รับและปริมาณน้ำนมในโคนมดีที่สุด เหมาะสำหรับใช้เป็นแหล่งไขมันในอาหารผสมครบส่วนของโคนม