การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1)ศึกษาหนี้สินของครัวเรือนเกษตร (เช่น ระยะเวลาการกู้ยืมการนำกู้เงินไปใช้ เป็นต้น) 2) หาขนาดเงินกู้ที่เหมาะสม(ของครัวเรือนเกษตรเป็นหนี้ (โดยแยกตามประเภทฟาร์ม 8 ประเภท คือ ฟาร์มข้าว ฟาร์มพืชไร่/เส้นใย ฟาร์มพืชผัก ฟาร์มไม้ดอก/ไม้ประดับ ฟาร์มไม้ผล/ ไม้ยืนต้น ฟาร์มปศุสัตว์ ฟาร์มเพาะเลี้ยงประมง และฟาร์มผสม) 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่กำหนดความสามารถในการชำระหนี้ของครัวเรือนเกษตรทั่วประเทศ และ 4)ทัศนคติต่อการเป็นหนี้และการพักชำระหนี้ของเกษตรกร โดยใช้ข้อมูลภาวะเศรษฐกิจสังคมครัวเรือนและแรงงานเกษตร ปีเพาะปลูก 2550/51 2551/52 2552/53 และ 2553/54 พร้อมทั้งสอบถามทัศนคติเกี่ยวกับหนี้สินจากครัวเรือนตัวอย่าง(ที่มีหนี้สิน)ในจังหวัดเชียงใหม่ สุโขทัย นครสวรรค์ และพิษณุโลก ผลการศึกษา พบว่าขนาดเงินกู้ที่เหมาะสมของฟาร์มทั้ง 8 ประเภทนั้น ฟาร์มประเภทปศุสัตว์มีขนาดเงินกู้ที่เหมาะสมมูลค่าสูงที่สุดคือ 261,439 บาทต่อครัวเรือน ส่วนฟาร์มที่มีขนาดเงินกู้ที่ เหมาะสมมีมูลค่าน้อยที่สุดคือฟาร์มประเภทข้าวคือ 53,307 บาทต่อครัวเรือน สำหรับการวิเคราะห์ปัจจัยที่กำหนดความสามารถในการชำระคืนหนี้สินของครัวเรือนเกษตร ใช้เทคนิคการวิเคราะห์แบบจำลองโลจิท หรือการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติก (Logit Model or Logistic Regression Analysis) เพื่อพิจารณาว่าตัวแปรใดบ้างที่มีอิทธิพลต่อการชำระคืนหนี้สินของครัวเรือน พบว่า ตัวแปรทุกตัว มีความสัมพันธ์กับการชำระหนี้คืนได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนทัศนคติของเกษตรกรต่อการเป็นหนี้ และการพักชำระหนี้ ในภาพรวมเกษตรกรเห็นด้วยในระดับปานกลาง แต่ในเรื่องไม่ควรผิดนัดชำระหนี้เกษตรกรให้ความสำคัญในระดับมากที่สุด และเชื่อว่าโครงการพักชำระหนี้ไม่ได้ทำให้หนี้สินลดลงหนี้สินยังคงเดิมเป็นเพียงการยืดระยะเวลาการชำระหนี้ ดังนั้นภาครัฐควรสนับสนุนและให้ความรู้แก่เกษตรกรในการใช้และปรับปรุงปัจจัยที่มีอยู่ในฟาร์มให้เกิดประโยชน์สูงสุด แนะนำให้เกษตรกรจดบันทึกรายรับและรายจ่ายเพื่อเกษตรกรจะได้วางแผนปรับลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือนโดยเฉพาะด้านนอกการเกษตร ซึ่ง จะทำให้เกษตรกรมีเงินออมเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งให้ความรู้เกี่ยวกับการพักชำระหนี้แก่เกษตรกรอย่างทั่วถึง