วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบความเครียดในขณะอยู่โรงพยาบาลของมารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนกำหนด ก่อนและหลังได้รับการให้ข้อมูลร่วมกับการใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจ 2) เพื่อเปรียบเทียบความเครียดในขณะอยู่โรงพยาบาลของมารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนกำหนดระหว่างกลุ่มที่ได้รับการให้ข้อมูลร่วมกับการใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ และ 3) เพื่อศึกษาปัญหาและความต้องการในขณะ อยู่โรงพยาบาลของมารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนกำหนด กลุ่มทดลองได้รับการให้ข้อมูลร่วมกับ การใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง เป็นหญิงตั้งครรภ์ระหว่าง 28-37 สัปดาห์ จำนวน 60 ราย ทำการสุ่มเข้ากลุ่มทดลองหรือกลุ่มควบคุม (Random Assignment) กลุ่มละ 30 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรม การให้ข้อมูลร่วมกับการใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจ แบบบันทึกการปฏิบัติเทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจ และแบบประเมินและวิเคราะห์ความเครียดด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยโดยใช้สถิติการทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความเครียดในขณะอยู่โรงพยาบาลของมารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนกำหนด หลังการให้ข้อมูลร่วมกับการใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจต่ำกว่าก่อนการให้ข้อมูลร่วมกับการใช้เทคนิคผ่อนคลายโดยการหายใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( X = 7.30, SD = 3.08 and X = 23.13, SD = 3.95, t = 18.01, p < .01 ตามลำดับ) 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความเครียดในขณะอยู่โรงพยาบาลของมารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนหนด ในกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( X = 7.30, SD = 3.08 and X = 25.13, SD = 5.32, t = 15.89, p < .01 ตามลำดับ) 3. มารดาที่เจ็บครรภ์ก่อนกำหนดในโรงพยาบาลให้ความสำคัญกับปัญหาและความต้องการด้านอารมณ์ เป็นอันดับแรก