วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าช่วงความเชื่อมั่น ที่ให้ค่าความยาวของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด ในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นสำหรับขนาดอิทธิพลมาตรฐานของข้อมูลที่มี การแจกแจง 4 แบบ ได้แก่ การแจกแจงแบบไคกำลังสอง, การแจกแจงแบบลอกนอร์มอล, การแจกแจงแบบแกมมา และ การแจกแจงแบบไวบูลส์ ในกรณีที่ข้อมูล 2 กลุ่มที่เป็นอิสระและไม่เป็นอิสระต่อกัน ที่จำลองขึ้นด้วยโปรแกรมในคอมพิวเตอร์ โดยวิธีจำลองข้อมูลแบบ มอนติ คาร์โล (Monte Carlo Simulation Method) จากโปรแกรม MATLAB เพื่อหาวิธีการประมาณช่วงความเชื่อมั่นสำหรับขนาดอิทธิพลของข้อมูลที่มี การแจกแจงแบบเบ้ขวาทั้ง 4 แบบ ที่มีระดับความเบ้แตกต่างกัน 5 ระดับ ได้แก่ 0.5, 1.0, 1.5, 2.0 และ 2.5 แต่มีระดับความโด่งที่ใกล้เคียงกัน กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอิสระและไม่เป็นอิสระต่อกัน กำหนดขนาดตัวอย่าง = 2, 4, 6, 8, 12, 16, 24, 28, 32, 48, 56, 64, 96, 112 และ128 และมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น = 0.90, 0.95 และ 0.99 โดยแต่ละกรณีจะทำการทดลองซ้ำ 2,000 ครั้ง ผลการวิจัยที่สำคัญสรุปได้ว่า 1) วิธีในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นของขนาดอิทธิพลมาตฐานที่เหมาะสมที่สุดเมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบไคกำลังสอง คือวิธี gL2 () และจะใช้ได้ดีที่สุดเมื่อข้อมูลมีขนาดใหญ่ ค่า α และ ค่าความเบ้สูง 2) วิธีในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นของขนาดอิทธิพลมาตฐานที่เหมาะสมที่สุดเมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบแกมมา คือวิธี gL2 ( ) และจะใช้ได้ดีที่สุดเมื่อข้อมูลมีขนาดใหญ่ ค่า α และ ค่าความเบ้สูง 3)วิธีในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นของขนาดอิทธิพลมาตฐานที่เหมาะสมที่สุดเมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบลอกนอร์มอล คือวิธี gL2 ( ) และจะใช้ได้ดีที่สุดเมื่อข้อมูลมีขนาดใหญ่ ค่า α และ ค่าความเบ้สูง 4)วิธีในการประมาณช่วงความเชื่อมั่นของขนาดอิทธิพลมาตฐานที่เหมาะสมที่สุดเมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบไวบูลส์ คือวิธี gL2 ( ) และจะใช้ได้ดีที่สุดเมื่อข้อมูลมีขนาดใหญ่ ค่า α และ ค่าความเบ้สูง