วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การกักเก็บเมนทอลโดยใช้เฉพาะแป้งข้าวเจ้านั้น จะให้ค่าร้อยละปริมาณเมนทอลที่คงเหลือในผงแห้งประมาณ 1.8% ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาวิธีการที่จะเพิ่มค่าการกักเก็บ เช่น การหาปริมาณของแข็งในสายป้อนที่เหมาะสม เพื่อให้อนุภาคสามารถเกิดเป็นโครงสร้างที่กักเก็บเมนทอลได้ การเติมสารอิมัลซิไฟเออร์ การเติมสารช่วยเกิดชั้นฟิล์ม รวมถึงปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการระเหยของน้ำ เช่น อุณหภูมิอากาศขาเข้า ความเร็วรอบของหัวฉีดแบบจากหมุน และความเร็วในการป้อนสารเข้าเครื่องอบแห้งแบบพ่นฝอย อย่างไรก็ตามจากการเพิ่มค่าการกักเก็บด้วยวิธีที่กล่าวมาข้างต้น ทำให้ร้อยละปริมาณเมนทอลที่คงเหลือในผงแห้งมีค่าสูงถึง 73.7% จากนั้นนำแป้งเย็นที่ผ่านการกักเก็บนี้มาเปรียบเทียบคุณสมบัติกับแป้งเย็นที่มีขายตามท้องตลาด ที่อุณหภูมิ 35 37 และ 40 องศาเซลเซียสและความชื้นสัมพัทธ์ 80% ซึ่งเป็นช่วงอุณหภูมิของร่างกาย จากการทดลองนั้นพบว่าแป้งเย็นที่ผ่านการกักเก็บเมื่อผ่านไป 8 ชั่วโมง จะยังมีปริมาณเมนทอลที่คงเหลือในผงแห้งมากถึง 90% นั่นหมายถึงเมนทอลจะสามารถปลดปล่อยออกมาได้เป็นระยะเวลานานขึ้น เมื่อเทียบกับแป้งเย็นที่มีขายตามท้องตลาดที่มีปริมาณเมนทอลคงเหลือเพียง 70% 60% และ 40% ที่อุณหภูมิ 35 37 และ 40 องศาเซลเซียส ตามลำดับ อย่างไรก็ตามการนำแป้งเย็นที่ผ่านการกักเก็บไปใช้งานจริงนั้น มีราคาต้นทุนที่ค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับแป้งเย็นที่มีขายตามท้องตลาด ดังนั้นแนวทางหนึ่งคือการนำแป้งเย็นที่ผ่านการกักเก็บไปผสมกับทัลคัม เพื่อลดต้นทุนโดยสามารถคำนวณอัตราส่วนของการผสมจากค่าคงที่การปลดปล่อยเมนทอล ซึ่งพบว่าต้องใช้แป้งที่ผ่านการกักเก็บผสมกับทัลคัมในอัตราส่วนโดยมวล 1: 0.4 และ 1:1 เมื่อใช้แป้งข้าวเจ้าที่ไม่ผ่านการดัดแปลงและแป้งข้าวเจ้าที่ผ่านดัดแปลงมากักเก็บเมนทอลตามลำดับ นอกจากนี้ยังสามารถคำนวณระยะเวลาการออกฤทธิ์เย็นของแป้ง ซึ่งพบว่าแป้งข้าวเจ้าที่ไม่ผ่านการดัดแปลงและแป้งข้าวเจ้าที่ผ่านดัดแปลงจะออกฤทธิ์เย็นยาวนานถึง 125 ชั่วโมงและ 100 ชั่วโมงตามลำดับ ขณะที่แป้งเย็นที่มีขายตามท้องตลาดออกฤทธิ์เย็นเพียงแค่ 13.5 ชั่วโมง