วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2552

วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของโลกาภิวัตน์ในรูปแบบการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศและการกระจายรายได้ในประเทศไทยโดยศึกษาในช่วงปี พ.ศ. 2531 ถึง ปี พ.ศ. 2550 เพื่อจะบรรลุวัตถุประสงค์ของการศึกษา จึงได้ทำการหาผลกระทบของความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ และความยากจนที่เปลี่ยนแปลงไป ในระหว่างปี พ.ศ. 2531 กับปี พ.ศ. 2541 และปี พ.ศ. 2541 กับปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นช่วงที่แสดงถึงสถานการณ์ก่อนและหลังการเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ปี พ.ศ.2540 การศึกษานี้จะทำการพิจารณาความสัมพันธ์ของการขยายตัวจากกระแสโลกาภิวัตน์ในรูปแบบการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศ กับผลิตภาพแรงงาน ค่าจ้างที่แท้จริง และทุน โดยใช้ข้อมูล Panel Data พิจารณาค่าด้วยแบบจำลอง Fixed Effects ใน 6 อุตสาหกรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531-2550 จากนั้นหาผลกระทบที่ทำให้การกระจายรายได้เปลี่ยนแปลงไปด้วยดัชนี Shorrocks Order 2 วิเคราะห์ความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ที่เปลี่ยนแปลงไป โดยวิธีแยกส่วนตามระยะเวลา (Intertemporal Decomposition) และดัชนี Head Count Ratio หาผลกระทบของความยากจนที่เปลี่ยนแปลงไป จากนั้นจึงพิจารณาผลกระทบของการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศที่เกิดขึ้นว่าส่งผลทำให้การกระจายรายได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ผลการศึกษา พบว่าการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศส่งผลกระทบต่อปัจจัยการผลิตทั้งแรงงานและทุน ผ่านค่าจ้างที่แท้จริงและผลิตภาพแรงงาน โดยทำให้ความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ลดลงในช่วงปี พ.ศ. 2541-2549 เนื่องจากการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศที่ลดลง ส่งผลกระทบต่อรายได้ของครัวเรือนโดยรวมลดลง โดยเฉพาะครัวเรือนที่มีรายจ่ายสูงทำให้รายได้ลดลงมากที่สุดเป็นเหตุให้ช่องว่างของรายได้ระหว่างคนรวยและคนจนแคบลง แต่ะจากการเปลี่ยนแปลงของการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศตลอดช่วงระยะเวลาที่ทำการศึกษา กลับทำให้เกิดความยากจนโดยรวมลดลงน้อยกว่ากรณีที่ไม่มีผลกระทบจากการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศ โดยสาเหตุมาจากการใช้ปัจจัยทุนเข้มข้นในการผลิตเพิ่มขึ้น เกิดการจ้างงานลดลง ดังนั้นภาครัฐจึงควรส่งเสริมนโยบายเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและการฝึกอาชีพต่างๆแก่คนยากจน