การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการออกแบบ สร้างต้นแบบ และวิเคราะห์ความพึงพอใจของผู้ใช้งานต่อผลิตภัณฑ์เฟอร์นิเจอร์ม้านั่งบนบาทวิถีกรุงเทพจากเศษวัสดุกิ่งไม้ การเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม ที่ได้จากประชากรผู้ใช้งานม้านั่งบนบาทวิถีในพื้นที่เขตยานนาวา จากการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจากกลุ่มคนที่ใช้งานม้านั่ง จำนวน 30 คน ทั้งก่อนและหลังจากการออกแบบ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยร้อยละ และมาตรวัดประเมินค่า ในส่วนของการออกแบบมีผู้เชี่ยวชาญทำการประเมินผลการออกแบบ จำนวน 3 คน เพื่อนำผลมาพัฒนางานออกแบบ และจัดทำต้นแบบในการประเมินผลการใช้งาน ผลการศึกษาพบว่าผู้ใช้งานม้านั่งมีความต้องการรูปแบบม้านั่งจำนวน 2 ที่นั่ง มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็น เช่น พนักพิง การกำหนดพื้นผิวที่ให้ความรู้สึกของเนื้อไม้ โดยไม่คำนึงถึงเทคนิคการสร้าง การออกแบบและพัฒนารูปแบบม้านั่งได้รับการประเมินความเป็นไปได้ของรูปแบบที่ 1 ผสมผสานกับรูปแบบที่ 3 ภายใต้แนวคิดการออกแบบทางด้านการกำจัดทิ้งและการนำมาใช้ใหม่ ผลการประเมินความพึงพอใจเกี่ยวกับรูปแบบผลิตภัณฑ์ในด้านความสวยงามอยู่ในระดับดี ด้านรูปร่างรูปทรง อยู่ในระดับดี และด้านสีอยู่ในระดับดี ความพึงพอใจเกี่ยวกับประโยชน์ใช้สอยของผลิตภัณฑ์ในด้านการใช้งานในลักษณะม้านั่งอยู่ในระดับดี ด้านขนาดมีความเหมาะสมกับการนั่งและทำกิจกรรมอยู่ในระดับดี และด้านความมั่นคงแข็งแรงอยู่ในระดับดี ความพึงพอใจเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ด้านความสอดคล้องกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมอยู่ในระดับดี ด้านการลดใช้วัสดุอยู่ในระดับดี การลดใช้พลังงานในการผลิตอยู่ในระดับดี และด้านการกำจัดทิ้งหลังจากเลิกใช้งานหรือชำรุดอยู่ในระดับดี ซึ่งทำให้การประเมินค่าทัศนคติในการออกแบบโดยใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้มีความเหมาะสมในการนำมาใช้งาน ทั้งในด้านรูปแบบที่สวยงาม ประโยชน์ใช้สอยมีความเหมาะสม สามารถส่งเสริมแนวคิดในการนำเอาเศษวัสดุกิ่งไม้มาใช้เพื่อเพิ่มมูลค่า และสอดคล้องสัมพันธ์กับแนวคิดด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สามารถพัฒนารูปแบบเฟอร์นิเจอร์ชนิดอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งนำไปใช้สอยตามวัตถุประสงค์ที่ต้องการได้อย่างเหมาะสม