การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ทำให้นักศึกษาเกิดการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการเรียนรู้ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental research) แบบหนึ่งกลุ่มทดสอบก่อนและหลัง (One group Pre-Post test design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการนำการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลในรายวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่3 จำนวน 88 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบทดสอบที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ตรวจ สอบความตรงของผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้รายวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวชอยู่ในระดับปานกลางทั้งโดยรวมและแยกรายด้าน ความพึงพอใจต่อต่อการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดร้อยละ 93.80 (Mean=4.69, SD=0.35) แบบทดสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน และหาความเชื่อมั่นโดยใช้ K21 (Kuder-Richardson 21) ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ข้อจำกัดของการวิจัยนี้คือรูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานยังเป็นเรื่องใหม่ และระยะเวลาดำเนินการน้อย จึงเสนอแนะให้มีการนำการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานมาใช้ในปีการศึกษาถัดไป และเพิ่มระยะเวลาการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานให้มากขึ้น