การศึกษาฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระ DPPH ของสารสกัดหยาบจากส่วนใบ ต้น และราก ของต้นต้อยติ่ง ด้วยตัวทำละลาย 2 ชนิดคือ เอทานอล และอะซิโตน ได้สารสกัดหยาบ 6 ชนิด โดยตัวทำละลายเอทานอล สกัดสารได้ดีกว่าตัวทำละลายอะซิโตน และเมื่อนำไปทดสอบฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระ พบว่าสารสกัดอะซิโตนจากส่วนต้น มีฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุดเท่ากับร้อยละ88.2487 จากนั้นเลือกสารสกัดหยาบที่มีฤทธิ์ที่ดีที่สุด คือสารสกัดหยาบชั้นอะซิโตนจากส่วนต้นนี้ มาทำการแยกเป็นส่วนย่อยด้วยเทคนิคโครมาโทกราฟีแบบคอลัมน์ ด้วยระบบเกรเดียนท์ โดยชนิดของตัวทำละลายที่ใช้คือ เฮกเซน ต่อ เอทิลอะซิเตต แยกได้สารสกัดส่วนย่อย 11 ส่วน นำสารทั้งหมดไปทดสอบฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระผลการทดสอบได้สารสกัดส่วนย่อยที่ 7 มีน้ำหนักมากสุด และมีร้อยละของฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระเท่ากับ 85.3072 เมื่อนำสารสกัดส่วนย่อยนี้มาศึกษาความคงตัวในผลิตภัณฑ์ครีมทาผิว ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ประกอบด้วยครีมทาผิวพื้นฐาน (สารควบคุม) และครีมทาผิวผสมสารสกัดส่วนย่อยที่ 7 ที่ความเข้มข้นร้อยละ 1 และ 2 โดยน้ำหนัก พบว่าสารสกัดส่วนย่อยนี้มีความคงตัวอยู่ได้ในครีมทาผิว จากผลของการออกฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระ และจากผลการติดตามการออกฤทธิ์ของสารสกัดส่วนย่อยนี้ แสดงให้เห็นว่าสามารถนำสารสกัดที่แสดงฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระจากต้นต้อยติ่งไปประยุกต์ใช้เป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์ครีมทาผิว