เปลือกข้าวโพดเป็นหนึ่งในของเหลือทิ้งทางการเกษตรซึ่งมีปริมาณมาก ราคาถูกและเป็นแหล่งสารอินทรีย์ที่เกิดใหม่ได้ การสกัดผลึกนาโนเซลลูโลสจากเปลือกข้าวโพดทำได้โดยใช้การกำจัดสิ่งสกปรกด้วยด่างและการฟอกขาว จากนั้นตามด้วยการไฮโดรลิซิสด้วยกรดซัลฟิวริก วิเคราะห์ลักษณะของวัสดุในแต่ละขั้นตอน เช่น ศึกษาสัณฐานวิทยาของวัสดุโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดและกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน วิเคราะห์ผลึกของเปลือกข้าวโพดและผลึกนาโนเซลลูโลสด้วยเทคนิคเอกซเรย์ดิฟแฟรกชัน ค่าความเป็นผลึกสูงสุดของการการศึกษานี้ คือ ผลึกนาโนเซลลูโลสซึ่งมีค่าความเป็นผลึก ร้อยละ 68.33 เมื่อผสมผลึกนาโนเซลลูโลสกับสารละลายพอลิไฮดรอกซีบิวทิเรตและปั่นเป็นเส้นใยด้วยกระบวนการอิเล็กโตร สปินนิ่ง พบว่า เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยที่ปั่นได้มีขนาดเล็กลง แต่ความสามารถในการดูดซึมน้ำและอุณหภูมิหลอมเหลวผลึกสูงขึ้น ตามปริมาณการเติมผลึกนาโนเซลลูโลส ในส่วนของความเป็นพิษต่อเซลล์ พบว่า เส้นใยพอลิไฮดรอกซีบิวทิเรตผสมผลึกนาโนเซลลูโลสไม่มีความเป็นพิษต่อเซลล์