การศึกษาพลวัตของป่ าเขตร้อน มักอาศัยแปลงตัวอย่างถาวรขนาดใหญ่เพียง 1 แปลง เป็นตัวแทน ป่ าแต่ละชนิด เนื่องจากการจ าแนกชนิดป่ าเป็นไปในลักษณะกว้างๆจึงท าให้ป่าแต่ละชนิดครอบคลุมลักษณะ โครงสร้ าง รูปแบบพลวัต และองค์ประกอบพันธุ์ไม้ที่หลากหลาย ซึ่งแปลงตัวอย่างถาวรขนาดใหญ่เพียง แปลงเดียวไม่สามารถครอบคลุมความผันแปรได้หมด การศึกษาโครงสร้างและพลวัตของป่ าดิบเขาระดับต ่า และป่ าสน แสดงให้เห็นถึงปัญหานี ้ ด้วยการวางแปลงตัวอย่างถาวรขนาด 1 เฮกตาร์ จ านวน 13 แปลง ครอบคลุมความผันแปรของชนิดพันธุ์ไม้เด่นของป่ าทั ้ง 2 ชนิด ในช่วงปี พ.ศ. 2546-พ.ศ. 2549 ท าการวัดซ ้า ในปี พ.ศ. 2551-2554 ระยะเวลาระหว่างการวัดครั ้งแรก และครั ้งที่ 2 ของแต่ละแปลงห่างกันประมาณ 5 ปี เพื่อประเมิน รูปแบบอัตราการตาย อัตราการเกิดและอัตราการเจริญเติบโต ป่ าดิบเขาระดับต ่ามีอัตราการ ตาย 0.73-3.12 %/ปี อัตราการเกิด 2.62-12.38%/ปี และอัตราการเจริญเติบโต 1.6-3.2 มม./ปี แปลง LM8 มีพลวัตมากกว่าแปลงอื่นๆ ในป่ าดิบเขาระดับต ่า ป่ าสนมีอัตราการตาย 0.89-3.03%/ปี อัตราการเกิด 0.62- 10.61%/ปี และอัตราการเจริญเติบโต 0.6-3.8 มม./ปี แปลง P6 และ P7 มีพลวัตมากกว่าแปลงอื่น แม้ว่า แปลงตัวอย่างถาวรขนาดใหญ่จะให้ข้อมูลที่ดีในเชิงลึกทางพลวัตในป่ าเขตร้อน แต่ก็ควรต้องค านึงถึงความ ผันแปรภายในป่ าแต่ละชนิดด้วย