การชิมอาหารริมทางถือได้ว่าเป็นการเปิดประสบการณ์การรับประทานอาหารที่ไม่ควรพลาด เพราะอาหารริมทางถือได้ว่ามีเสน่ห์ที่ดึงดูดใจและยังสามารถสร้างความประทับใจอันดีให้แก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ โดยอาหารริมทางที่วางจำหน่ายบนทางเท้าไปทั่วทุกที่นั้นเป็นอาหารที่มีรสชาติดีและวัตถุดิบที่นำมาประกอบอาหารและจำหน่ายบนรถเข็นของพ่อค้าแม่ค้านั้นจะใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นและมีวิธีการเตรียม รวมไปถึงการปรุงอาหารที่ไม่ยุ่งยากนัก โดยอาหารที่ถูกจำหน่ายมีหลากหลายชนิด อาทิ อาหารพอดีคำ อาหารรับประทาน อาหารประเภทขนมหวานและผลไม้สด เป็นต้น ในรายงานวิจัยฉบับนี้ ผู้วิจัยได้ทำการสำรวจกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติจำนวน ๑๕ คน บนพื้นที่สำรวจ ๓ พื้นที่ ได้แก่ ถนนข้าวสาร ถนนสีลมและถนนเยาวราช โดยการเก็บข้อมูลการวิจัยฉบับนี้ใช้วิธีการสนทนา สังเกตและสอบถามนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและพ่อค้าแม่ค้ารถเข็นหาบเร่ริมทาง โดยข้อมูลอ้างอิงที่ได้จะถูกเก็บบันทึกเป็นรูปภาพ จดบันทึกคำพูด และวีดีโอ นอกจากนี้ ผู้วิจัยยังได้นำเอากรอบแนวความคิดประสบการณ์ลูกค้าที่ได้รับการพัฒนาจาก บริษัท ดับลิน (Jean Paradis et. al ๒oo๗) และ ทฤษฎีการรับรู้ในแง่ของการที่มนุษย์ได้ใช้อวัยวะรับสัมผัส (Sensory motor) ซึ่งเรียกว่า เครื่องรับ (Sensory) ทั้ง ๕ ชนิด คือ ตา หู จมูก ลิ้น และสัมผัส มาร่วมและสังเคราะห์วิเคราะห์ข้อมูลด้วย จากการวิเคราะห์ข้างต้นพบว่า นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติใช้ประสาท สัมผัสทั้ง ๕ ของตนเองเป็นสัญชาติญาณในการกระตุ้น จดจำ ส่งต่อและถ่ายทอดประสบการณ์อันดีในการรับประทานอาหาร นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์การสัมภาษณ์พ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ทางพบว่า การขายอาหารรถเข็นหาบเร่ริมทางนั้นเป็นมากกว่าการขายอาหาร โดยพ่อค้าและแม่ค้ามีกลยุทธ์ในการขายอาหาร เช่น การแสดงไมตรีจิต การเชิญชวนและกระตุ้นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความรู้สึกสนุกสนานร่วมไปกับพ่อค้าแม่ค้าอีกด้วย และที่สำคัญคือการออกแบบประสบการณ์บนพื้นที่จริงและตัวต้นแบบประสบการณ์นั้นจะถูกนำเสนอออกมาเพื่อช่วยกระตุ้นและเสริมสร้างทักษะทั้งด้านความคิด การพัฒนาทักษะและการต่อยอดนำไปใช้จริงของพ่อค้าแม่ค้าอย่างต่อเนื่องเพื่อบรรลุเป้าหมายในการเพิ่มประสบการณ์อาหารริมทางให้แก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ให้มีความสุขและอิ่มเอมกับอาหารริมทางที่ทั้งมีรสชาติที่ดี สะอาด และยังสะท้อนถึงวัฒนธรรมอันดีที่เกี่ยวข้องกับอาหารอีกด้วย