วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559

งานวิจัยฉบับนี้ นำเสนอการพัฒนาวิธีฮิวริสติก สำหรับแก้ปัญหาการแก้ไข เปลี่ยนแปลง การจัดสรรสายพานลำเลียงกระเป๋าสัมภาระขาเข้าประจำวัน เพื่อทดแทนการทำงานในปัจจุบัน ที่ใช้เจ้าหน้าที่ในการพิจารณาจัดสรรสายพานฯ ให้กับเที่ยวบินขาเข้าตลอด 24 ชั่วโมง โดยแบ่งกระบวนการออกเป็น 5 ขั้นตอนหลัก ขั้นตอนแรก เป็นการเตรียมข้อมูล โดยนำเข้าข้อมูลแผนการจัดสรรสายพานฯล่วงหน้าและนำเข้าข้อมูลการบินที่มีเวลามาถึง เป็นรอบ รอบละ 60 นาที เพื่อปรับปรุงข้อมูลการบินตามเวลาที่คาดว่าเที่ยวบินจะเดินทางมาถึง (Estimated Time of Arrival: ETA) ขั้นตอนที่สองเป็นการพิจารณาข้อมูลการบินหลังจากปรับปรุงเวลา ETA แล้วว่ามีการจัดสรรผิดเงื่อนไขในการจัดสรรสายพานฯ หรือไม่ ถ้าพบ จะทำการย้ายเที่ยวบินที่ผิดเงื่อนไข ออกจากสายพานฯ จากนั้นขั้นตอนที่สามเป็นการนำเที่ยวบินที่พบผิดเงื่อนไขมาสร้างเป็นเมทริกซ์ต้นทุนการจัดสรรงาน (Assignment Cost Matrix: ACM) โดยใช้ระยะเวลาที่ซ้อนทับกันเมื่อต้องจัดเที่ยวบินลงในสายพานฯต่างๆ และกำหนดให้มีต้นทุนสูงมากให้กับการจัดสรรที่ผิดเงื่อนไข ขั้นตอนสุดท้าย เป็นการจัดสรรสายพานฯให้กับเที่ยวบินที่ผิดเงื่อนไข โดยเปรียบเทียบการจัดสรรด้วยวิธีแทรกงาน และวิธีฮังกาเรียน มีดัชนีชี้วัดประสิทธิภาพของการจัดสรรสายพานฯ 3 หัวข้อได้แก่ ต้องจัดสรรสายพานฯให้สอดคล้องกับหลุมจอดอากาศยาน ต้องมีการจัดให้ใช้สายพานฯร่วมกันน้อยที่สุด และต้องมีจำนวนครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงการจัดสรรสายพานฯที่น้อยที่สุด ซึ่งจากการทดสอบจัดสรรสายพานด้วยข้อมูลจริง พบว่า กระบวนการจัดสรรทั้งสองวิธีมีประสิทธิภาพดีกว่าการจัดสรรสายพานฯด้วยเจ้าหน้าที่ โดยทั้งสองวิธีไม่พบกรณีจัดสรรผิดเงื่อนไข และวิธีฮังกาเรียนสามารถลดระยะเวลาทับซ้อนได้มากถึง 39.31% ในขณะที่วิธีแทรกงานสามารถลดระยะเวลาทับซ้อนได้ 29.42% และด้วยระยะเวลาในการประมวลผลที่ไม่สูงมากสามารถรองรับการขยายตัวในอนาคต จึงสรุปได้ว่า วิธีฮิวริสติกที่พัฒนาขึ้งโดยใช้วิธีฮังกาเรียนในการจัดสรรสายพาน มีความเหมาะสมในการนำไปใช้ในการแก้ปัญหาการจัดสรรสายพานลำเรียงกระเป๋าสัมภาระขาเข้า