วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการพัฒนาระบบติดตามจุดกำลังไฟฟ้าสูงสุดของแผงเซลล์แสงอาทิตย์ขนาด 120 วัตต์ ระเบียบวิธีรบกวนและสังเกตถูกนำมาปรับแต่งเพื่อเพิ่มสมรรถนะให้ระบบสามารถติดตามจุดกำลังไฟฟ้าสูงสุดได้เร็วขึ้น และมีความคลาดเคลื่อนในสภาวะอยู่ตัวน้อยลง แนวคิดหลักของการปรับแต่งคือการนำคุณสมบัติของเส้นโค้งวัฏจักรงานและแรงดันไฟฟ้า และเส้นโค้งคุณลักษณะของแผงเซลล์แสงอาทิตย์มาผสมผสานกันเพื่อใช้กำหนดขนาดการเปลี่ยนแปลงจุดทำงานของแผงเซลล์แสงอาทิตย์ ผลการจำลองเบื้องต้นบนโปรแกรมแมทแลปบ่งชี้ว่าระเบียบวิธีที่นำเสนอสามารถติดตามจุดกำลังไฟฟ้าสูงสุดได้เร็วขึ้นประมาณ 15 วินาทีเมื่อความเข้มแสงเพิ่มขึ้นจาก 400 วัตต์/ตารางเมตรเป็น 1,000 วัตต์/ตารางเมตร และลดการแกว่งของกำลังไฟฟ้าได้ประมาณ 2 วัตต์เมื่อเทียบกับระเบียบวิธีดั้งเดิมที่ความเข้มแสง 1,000 วัตต์/ตารางเมตร ระเบียบวิธีที่ถูกปรับแต่งสามารถนำมาใช้แทนระเบียบวิธีแบบดั้งเดิมได้โดยไม่จำเป็นต้องดัดแปลงฮาร์ดแวร์ของเครื่องติดตามจุดกำลังไฟฟ้าสูงสุดที่มีอยู่เดิม ในงานวิจัยนี้ได้นำระเบียบวิธีมาประยุกต์ใช้กับวงจรทอนระดับแบบซิงโครนัสซึ่งมีไมโครคอนโทรลเลอร์ dsPIC33FJ06GS001 เป็นตัวควบคุม โปรแกรมทั้งหมดถูกพัฒนาขึ้นด้วยภาษาซี ในการทดลองเชิงเปรียบเทียบ ระเบียบวิธีรบกวนและสังเกตที่ต่างกัน 3 แบบถูกนำมาทดสอบภายใต้สภาวะความเข้มแสง และโหลดต่าง ๆ ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าระเบียบวิธีรบกวนและสังเกตที่ถูกปรับแต่งตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงความเข้มแสงได้เร็วที่สุดโดยเฉพาะกรณีความเข้มแสงเพิ่มขึ้น และสามารถลดการแกว่งในสภาวะอยู่ตัวได้ ในกรณีที่อิมพิแดนซ์ของโหลดมีขนาดมากเกินไปไม่มีระเบียบวิธีใดสามารถติดตามจุดกำลังไฟฟ้าสูงสุดได้