วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ปัญหาสำคัญประการหนึ่งเมื่อทำการรังวัดโดยใช้หมุดควบคุมทางราบจากต่างหน่วยงานมาใช้งานร่วมกัน คือ หมุดหลักฐานหมุดเดียวกันมีค่าพิกัดแตกต่างกัน เมื่อนำมาใช้งานร่วมกันจึงเกิดเกิดความสับสน และมีค่าความคลาดเคลื่อนบรรจบสูง ทั้งนี้เกิดจากการที่หน่วยงานที่ได้จัดสร้างหมุดหลักฐานต่างจัดสร้างหมุดและใช้ระบบพิกัดเพื่อใช้ในภารกิจของหน่วยงานเท่านั้น จึงทำให้หมุดหลักฐานที่ได้จากหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งมีค่าพิกัดไม่เท่ากับหน่วยงานอื่นๆ การวิจัยนี้ได้นำข้อมูลค่าพิกัดทางราบของหมุดหลักฐานที่จัดสร้างโดย 3 หน่วยงาน คือ กรมแผนที่ทหาร, กรมที่ดิน และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มาวิเคราะห์หาความแตกต่างของค่าพิกัดทางราบและสาเหตุของค่าความแตกต่าง เพื่อนำเสนอวิธีการสำหรับการปรับแก้ค่าพิกัดให้เป็นระบบพิกัดเดียวกัน เพื่อที่จะนำมาใช้งานร่วมกันได้โดยไม่เกิดความเหลื่อมซ้อนหรือเกิดช่องว่างของแผนที่อีกต่อไป ซึ่งจากการวิเคราะห์ พบว่า ค่าพิกัดทางราบของหมุดหลักฐานของกรมที่ดินและกรมแผนที่ทหารมีค่าความแตกต่างทางราบประมาณ 1.4 เมตร ส่วนหมุดหลักฐานที่จัดสร้างโดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีความถูกต้องของค่าพิกัดทางราบและใช้ระบบพิกัดเช่นเดียวกับกรมแผนที่ทหาร จึงไม่ได้นำใช้วิจัยในลำดับต่อไป การวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการปรับแก้ค่าพิกัดระหว่างกรมที่ดินและกรมแผนที่ทหารเพื่อให้เป็นระบบพิกัดเดียวกัน 5 วิธี คือ วิธีการแปลงค่าพิกัดโดยใช้ค่าเลื่อนเฉลี่ย, วิธีการแปลงค่าพิกัดแบบแอฟไฟน์, วิธีการปรับแก้โครงข่ายใหม่โดยใช้เส้นฐานของกรมที่ดิน, วิธีการปรับแก้โครงข่ายใหม่โดยใช้เส้นฐานของกรมที่ดินร่วมกับกรมแผนที่ทหาร และวิธีการแปลงค่าพิกัดโดยใช้เส้นฐานของกรมที่ดิน แบบ Seven-Parameter Transformation และ Horizontal Adjustment ผลจากการวิจัยและตรวจสอบด้วยหมุดหลักฐาน 20 หมุด พบว่า วิธีการที่ให้ผลลัพธ์ดีที่สุดมีความถูกต้อง 0.03 เมตร ที่ความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ คือ วิธีการปรับแก้เส้นฐานโดยใช้ข้อมูลเส้นฐานของกรมที่ดินร่วมกับกรมแผนที่ทหาร ซึ่งผลลัพธ์จากการวิจัยนี้ถือว่าให้ความถูกต้องในระดับที่น่าพึงพอใจ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับชุดข้อมูลทั่วประเทศได้ต่อไป