วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การออกแบบฮาร์ดแวร์ในปัจจุบันมีความยุ่งยากและซับซ้อนมากขึ้น เนื่องจากการพัฒนาเทคโนโลยีที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นักออกแบบฮาร์ดแวร์จึงควรใช้เวลาไม่มากในการออกแบบ นอกจากนั้น หากเกิดความผิดพลาดในการออกแบบวงจรแม้เพียงเล็กน้อย นักออกแบบจะสูญเสียเวลาในการรื้อและแก้ไขวงจรทั้งหมด จากปัญหาดังกล่าวนี้ มีงานวิจัยหลายงานได้นำเสนอเครื่องมือที่ช่วยนักออกแบบวงจรทางฮาร์ดแวร์ โดยนำแนวความคิดต่าง ๆ ในการออกแบบซอฟต์แวร์มาประยุกต์ใช้ เช่น การประยุกต์ใช้แนวคิดเชิงวัตถุในการออกแบบวงจรตรรกะเชิงผสม ซึ่งพบว่าสามารถช่วยลดเวลาและความซับซ้อนในขั้นตอนการออกแบบวงจรตรรกะเชิงผสมได้ส่วนหนึ่ง และไม่พบว่ามีงานวิจัยใดที่นำแนวคิดเชิงวัตถุมาประยุกต์ใช้กับการออกแบบวงจรตรรกะเชิงลำดับ ดังนั้นงานวิจัยนี้ จึงนำแนวคิดเชิงวัตถุมาประยุกต์ใช้ในการสร้างเครื่องมือออกแบบวงจรตรรกะเชิงลำดับที่ช่วยลดเวลาและแรงงานในการออกแบบวงจรฮาร์ดแวร์ได้ แนวคิดเชิงวัตถุที่นำมาใช้ในการออกแบบเครื่องมือประกอบด้วย แนวคิดการห่อหุ้ม แนวคิดการถ่ายทอด และแนวคิดการนำกลับมาใช้ โดยเครื่องมือออกแบบวงจรตรรกะเชิงลำดับแบบแนวคิดเชิงวัตถุที่ได้ออกแบบและสร้างขึ้นในวิทยานิพนธ์นี้ประกอบด้วย ส่วนออกแบบวงจรแบบกราฟิกซึ่งนำแนวคิดทั้งสามมาใช้ในการออกแบบ เครื่องมือสังเคราะห์วงจร และส่วนเชื่อมต่อกับเครื่องมือจำลองการทำงาน VeriLogger Pro™ 7.3a ผลการออกแบบและสังเคราะห์วงจรพบว่าสามารถสังเคราะห์วงจรได้ถูกต้องตามหลักการสังเคราะห์วงจรของวงจรมาตรฐาน International Symposium on Circuits and Systems 1989 (ISCAS89)