| ชื่อเรื่อง | : | มาตรการคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ตามพิธีสารเพิ่มเติม ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก : ผลกระทบต่อการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเข้าเป็นภาคี |
| นักวิจัย | : | โชติรส โชคสวัสดิ์ |
| คำค้น | : | การค้ามนุษย์ -- เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ , การค้าเด็ก -- เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ , อาชญากรรมข้ามชาติ -- เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ , ความช่วยเหลือทางกฎหมาย -- เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ , Human trafficking -- Southeast Asia , Child trafficking -- Southeast Asia , International crimes -- Southeast Asia , Legal aid -- Southeast Asia |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | วิทิต มันตาภรณ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิติศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2549 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/51748 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549 ในปัจจุบันเกือบทุกประเทศในโลก ต้องประสพปัญหาการค้ามนุษย์และเป็นที่ยอมรับกันว่า การที่จะป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ให้เกิดประสิทธิภาพอย่างมากที่สุดนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยความร่วมมือกันระหว่างประเทศต่างๆ นอกจากนี้ประเด็นที่เป็นปัญหาที่สำคัญยิ่งสืบเนื่องมาจากการค้ามนุษย์ ก็คือ การให้ความคุ้มครองกับผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ ดังนั้นในปี ค.ศ.2000 องค์การสหประชาชาติจึงได้มีอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติและพิธีสารเพิ่มเติมว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก ซึ่งบทบัญญัติในพิธีสารฉบับนี้ ได้มีการกล่าวถึงมาตรการให้ความคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ไว้หลายประเด็น ส่วนประเทศสมาชิกอาเซียน อันประกอบด้วย ประเทศไทย ประเทศลาว ประเทศพม่า ประเทศกัมพูชา ประเทศเวียดนาม ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์และประเทศบรูไนดารุซาลาม ก็เป็นกลุ่มประเทศที่ประสพปัญหาการค้ามนุษย์เช่นกันและประเทศสมาชิกอาเซียนเหล่านี้บางประเทศก็ได้เข้ามาเป็นภาคีของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติและพิธีสารเพิ่มเติมว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก ดังนั้นจึงมีความน่าสนใจว่าประเทศสมาชิกอาเซียนเหล่านี้ได้มีมาตรการให้ความคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการ ค้ามนุษย์ที่สอดคล้องกับบทบัญญัติในอนุสัญญาและพิธีสารดังกล่าวหรือไม่ ส่วนประเทศสมาชิกอาเซียนที่ไม่ได้เป็นภาคีของอนุสัญญาและพิธีดังกล่าวนี้ประเทศสมาชิกอาเซียนเหล่านี้มีการตอบสนองอย่างไรต่อปัญหาการค้ามนุษย์และได้ให้ความสำคัญกับการให้ความช่วยเหลือผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์หรือไม่ หลังจากที่ได้พิจารณาถึงมาตรการให้ความคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ของประเทศสมาชิกอาเซียนทั้งสิบประเทศแล้ว ก็จะทำให้เห็นได้ว่าประเทศสมาชิกอาเซียนเหล่านี้ได้มีมาตรการให้ความคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์อยู่เช่นกัน และสามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ได้แต่มาตรการเหล่านี้ก็ยังไม่เพียงพอ ซึ่งหากประเทศสมาชิกอาเซียนได้เข้าเป็นภาคีของพิธีสารเพิ่มเติมว่าด้วยการป้องกันปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็กแล้ว ประเทศสมาชิกอาเซียนเหล่านี้ยังจะต้องเสริมและหรือสร้างมาตรการให้ความคุ้มครองทั้งในด้านกฏหมายและด้านอื่นๆเพิ่มขึ้น |
| บรรณานุกรม | : |
โชติรส โชคสวัสดิ์ . (2549). มาตรการคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ตามพิธีสารเพิ่มเติม ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก : ผลกระทบต่อการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเข้าเป็นภาคี.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. โชติรส โชคสวัสดิ์ . 2549. "มาตรการคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ตามพิธีสารเพิ่มเติม ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก : ผลกระทบต่อการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเข้าเป็นภาคี".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. โชติรส โชคสวัสดิ์ . "มาตรการคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ตามพิธีสารเพิ่มเติม ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก : ผลกระทบต่อการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเข้าเป็นภาคี."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549. Print. โชติรส โชคสวัสดิ์ . มาตรการคุ้มครองผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากการค้ามนุษย์ตามพิธีสารเพิ่มเติม ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปรามและลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก : ผลกระทบต่อการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเข้าเป็นภาคี. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2549.
|
