วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้ศึกษาและมุ่งเน้นพัฒนาสมบัติของพอลิแล็กติกแอซิดให้สามารถประยุกต์ใช้งานได้หลากหลายขึ้น โดยผสมพอลิแล็กติกแอซิดร่วมกับยางธรรมชาติและตัวประสานสองชนิด ได้แก่ พอลิเมทิลเมทาคริเลต และยางธรรมชาติอิพอกซิไดซ์ รวมทั้งการใช้ตัวประสานร่วม ในรูปแบบการทำพอลิเมอร์ผสม ผสมในเครื่องบดผสมภายใน และขึ้นรูปแผ่นผลิตภัณฑ์โดยใช้แม่พิมพ์แบบอัด ศึกษาผลของปริมาณยางธรรมชาติและปริมาณตัวประสานที่ใช้แต่ละชนิดต่อสมบัติของพอลิเมอร์ผสม พบว่าภาวะที่ดีที่สุดคือการผสมพอลิแล็กติกแอซิดร่วมกับยางธรรมชาติ 15 ส่วนต่อพอลิแล็กติกแอซิด 100 ส่วน และใช้ตัวประสานร่วมที่ปริมาณยางธรรมชาติอิพอกซิไดซ์ และพอลิเมทิลเมทาคริเลต เท่ากับ 3 ส่วนและ 1 ส่วนต่อพอลิแล็กติกแอซิด 100 ส่วน ตามลำดับ ให้ระยะยืด ณ จุดขาดสูงและค่าพลังงานการกระแทกถึง 94.46 เปอร์เซนต์ และ 230.61 จูลล์ต่อเมตร ซึ่งให้ค่าที่สูงกว่าค่าของพอลิแล็กติกแอซิดบริสุทธิ์ถึง 11.4 และ 9.4 เท่า ตามลำดับ การวิเคราะห์สมบัติเชิงความร้อนแสดงให้เห็นถึงอุณหภูมิการสลายตัว เปอร์เซนต์ความเป็นผลึก และสมบัติการบ่มด้วยความร้อนของพอลิเมอร์ผสมมีค่าเพิ่มขึ้น ลักษณะสัณฐานพบว่าพื้นผิวมีความเข้ากันได้ดีกว่าการใช้ตัวประสานเพียงชนิดใดชนิดหนึ่ง ตลอดจนสมบัติเชิงพลวัติด้านมอดูลัสสะสมนั้นมีค่าสูงเทียบเท่าพอลิแล็กติกแอซิดบริสุทธิ์