วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะสภาพแวดล้อมของพื้นที่และรูปแบบการเกิดคดีอาชญากรรมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมของเมืองกับรูปแบบการเกิดคดีอาชญากรรมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ และ 3) เสนอแนะแนวทางป้องกันการเกิดอาชญากรรมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ การศึกษานี้มีขอบเขตการศึกษาเฉพาะอาชญากรรมที่ประกอบด้วยผู้กระทำความผิด เป้าหมาย และสถานที่หรือสภาพแวดล้อมของเมือง ได้แก่ คดีลักทรัพย์ คดีวิ่งราวทรัพย์ คดีชิงทรัพย์ คดีปล้นทรัพย์ คดีโจรกรรมรถจักรยานยนต์ และคดีโจรกรรมรถยนต์ ในการวิเคราะห์ข้อมูลและการแสดงผลข้อมูลนั้นใช้เทคนิคทางภูมิศาสตร์ และเทคนิคเชิงปริมาณวิเคราะห์เข้ามาประมวลผลร่วมกันในการอธิบาย จากการศึกษาพบว่า คดีที่เกิดขึ้นมากที่สุดในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ ได้แก่ คดีลักทรัพย์ และคดีโจรกรรมรถจักรยานยนต์ โดยคดีมีการเกาะกลุ่มกันและมีความหนาแน่นต่อพื้นที่สูงในบริเวณพื้นที่ใจกลางเมือง และจะลดลงเมื่อห่างจากพื้นที่ใจกลางเมืองออกไป พื้นที่ที่มีการเกาะกลุ่มของคดีจำนวนมาก ได้แก่ พื้นที่ย่านถนนห้วยแก้ว ถนนช้างเผือก และถนนท่าแพ ซึ่งปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อมของเมืองที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดอาชญากรรมประกอบด้วย การใช้ที่ดิน โครงข่ายคมนาคม ไฟสาธารณะ และการป้องกันอาชญากรรมโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผลการศึกษานำมาสู่ข้อเสนอแนะในการป้องกันอาชญากรรม ด้วยการควบคุมกิจกรรมบางประเภทเป็นพิเศษ โดยเฉพาะที่พักอาศัยชั่วคราวและสถานบันเทิง การเพิ่มความสามารถในการควบคุมการเข้า-ออกพื้นที่ นอกจากนี้ยังควรพัฒนาสาธารณูปโภค ด้านการให้แสงสว่างบริเวณท้องถนน และการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการสาธารณูปการของสถานีตำรวจ ตู้ยาม และจุดตรวจตู้แดงในรัศมีการให้บริการที่เหมาะสม