วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการระลึกจดจำโครงการรณรงค์เพื่อลดการดื่ม เครื่องดื่มแอลกอฮอล์และการระลึกจดจำการโฆษณาประชาสัมพันธ์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทัศนคติต่อโครงการรณรงค์เพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และทัศนคติต่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนิสิตนักศึกษาหญิง กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ นิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีเพศหญิงที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ที่มีพฤติกรรมการดื่มหรือเคยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ จำนวน 400 คนโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลการวิจัย ลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ประสิทธิผลของการสื่อสารเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่อนิสิตนักศึกษาหญิงทั้งในด้านการสื่อสารเพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และด้านการสื่อสารเพื่อสนับสนุนให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีประสิทธิผลต่อการระลึกจดจำเท่านั้น ไม่มีประสิทธิผลต่อการเปลี่ยนแปลงทัศนคติและพฤติกรรม อักทั้งผลการวิจัยพบว่า เพื่อน เป็นสื่อบุคคลที่มีอิทธิพลมากต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่เลิกดื่ม เพราะอยากเลิกดื่มเองและปัญหาด้านสุขภาพ จากการทดสอบสมมติฐานพบว่า 1. การระลึกจดจำโครงการรณรงค์เพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับทัศนคติต่อโครงการรณรงค์เพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั้น มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 2. การรำลึกจดจำการโฆษณาประชาสัมพันธ์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับทัศนคติทัศนคติต่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนิสิตนักศึกษาหญิงนั้น มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3. ทัศนคติต่อโครงการรณรงค์เพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั้น ไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4. ทัศนคติต่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ