วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

เว็บเซอร์วิซเป็นเทคโนโลยีที่กำลังได้รับความนิยมในวงการพัฒนาซอฟต์แวร์ เนื่องจากความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ และการนำไปประกอบกัน เพื่อสร้างเป็นแอพพลิเคชันใหม่ รวมไปถึงความสามารถในการเชื่อมต่อระบบงานต่างๆ เข้าด้วยกัน โดยขนาดของเซอร์วิซซึ่งหมายถึงขอบเขตในการทำงานของเซอร์วิซ หรือปริมาณรายละเอียดในการออกแบบเซอร์วิซจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ และการนำไปประกอบกันในบริบทต่างๆ ดังนั้นการออกแบบเซอร์วิซให้มีขนาดที่เหมาะสมและสอดคล้องกับความต้องการจึงเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับผู้ออกแบบ งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอแบบจำลองการวัดขนาดของเว็บเซอร์วิซ โดยอิงการกำกับความหมายบนเอลิเมนต์ต่างๆ ของวิสเดิล ซึ่งแบบจำลองสามารถแบ่งแยกการวัดตามประเภทของขนาด โดยนำการกำกับความหมายมาใช้ในการวิเคราะห์ขอบเขต และรายละเอียดที่สัมพันธ์กับเซอร์วิซเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังนำแบบจำลองที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการสร้างแบบจำลองการวัดความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ ทั้งแบบการนำเซอร์วิซทั้งหมดไปใช้ซ้ำในการทำงานอื่นๆ และแบบการนำโอเปอเรชันของแต่ละเซอร์วิซไปประกอบกัน เพื่อสร้างความสามารถใหม่ ผู้วิจัยได้พัฒนาเครื่องมือสนับสนุนการวัดตามแบบจำลอง และตรวจสอบความสมเหตุสมผลของแบบจำลองโดยนักออกแบบเซอร์วิซจำนวนหนึ่ง ซึ่งให้ความเห็นโดยสรุปว่า แบบจำลองสามารถวัดขนาดของเซอร์วิซได้สอดคล้องกับการพิจารณาของนักออกแบบ และสามารถใช้เป็นแนวทางในการออกแบบเซอร์วิซ รวมถึงการพัฒนาแอพพลิเคชันที่สร้างจากการประกอบกันของเซอร์วิซ