วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตเอทานอลจากตะกอนน้ำเสียโรงงานเยื่อกระดาษโดยเปลี่ยนเซลลูโลสจากตะกอนน้ำเสียโรงงานเยื่อกระดาษไปเป็นเอทานอล ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้นของตัวอย่างตะกอนน้ำเสียโรงงานเยื่อกระดาษ พบว่าตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษ จากกระดาษรีไซเคิลมีปริมาณเซลลูโลสร้อยละ 39.7 ไม่มีปริมาณเฮมิเซลลูโลส ปริมาณลิกนินร้อยละ 8 และมีปริมาณเถ้าร้อยละ 50.9 และตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษ มีปริมาณเซลลูโลสร้อยละ 73.2 ปริมาณเฮมิเซลลูโลส ร้อยละ 0.1 ปริมาณลิกนินร้อยละ 6 และมีปริมาณเถ้าร้อยละ 26.3 อัตราส่วนที่เหมาะสมระหว่างเอนไซม์เซลลูเลสต่อตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษของตะกอนทั้งสองที่ให้ปริมาณน้ำตาลสูงสุดคือ 1:10 มิลลิลิตรต่อกรัม พบว่าตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษจากกระดาษรีไซเคิลผลิตน้ำตาลสูงสุดเท่ากับ 9.45 กรัมต่อลิตร และตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษ ผลิตน้ำตาลสูงสุดเท่ากับ 8.73 กรัมต่อลิตร เมื่อทำการเปรียบเทียบการผลิตเอทานอล แบบรวมและแบบแยกปฏิกิริยา พบว่าตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษทั้งสองแห่งสามารถผลิตเอทานอลได้สูงสุดในรูปแบบการผลิตแบบรวมปฏิกิริยา เมื่อนำรูปแบบที่เหมาะสมมาผลิตเอทานอลในถัง 5 ลิตร พบว่าตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษจากกระดาษรีไซเคิล สามารถผลิตเอทานอลได้สูงสุดเท่ากับ 5.03 กรัมต่อลิตร และตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษสามารถผลิตเอทานอลได้สูงสุดเท่ากับ 7.34 กรัมต่อลิตร ผลการทดลองแสดงให้เห็นได้ว่าเซลลูโลสจากตะกอนน้ำเสียโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษ สามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิต เอทานอลเพื่อเป็นทางเลือกของการผลิตพลังงานในอนาคตต่อไป