วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

จากการที่ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ตามพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4)พ.ศ.2551 มาตรา 89/22 โดยให้นำบทบัญญัติในส่วนที่เกี่ยวกับหน้าที่และความรับผิดของกรรมการและผู้บริหาร ตามมาตรา 89/7 ถึง 89/21 รวมทั้งบทกำหนดโทษที่เกี่ยวข้องมาอนุโลมใช้กับผู้บริหารแผน ซึ่งการเพิ่มเติมดังกล่าวไม่สามารถอนุโลมใช้ได้ทุกกรณี ประกอบกับการที่ไม่มีการกำหนดหลักเกณฑ์หรือแนวทางการปฏิบัติหน้าที่ของผู้บริหารแผนให้มีความชัดเจน จึงมีความจำเป็นต้องมีการศึกษาวิเคราะห์ปัญหาดังกล่าว เพื่อให้มีการบังคับใช้กฎหมายอย่างมีประสิทธิภาพและลดอุปสรรคในการฟื้นฟูกิจการ ในการนี้ได้กระทำการโดยการศึกษาวิจัยถึงหลักเกณฑ์ในเรื่องหน้าที่และความรับผิดของผู้บริหารแผน ตามพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2551 โดยพิจารณาประกอบกับหน้าที่และความรับผิดของผู้บริหารแผนตามกฎหมายล้มละลาย และหลัก Fiduciary duties ของผู้บริหารแผนในประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และออสเตรเลียด้วย จากการศึกษาพบว่า ในการอนุโลมใช้บทบัญญัติดังกล่าวข้างต้น มีปัญหาในเรื่องขอบเขตการใช้บังคับโดยอนุโลม และการตีความในการอนุโลมใช้ เนื่องจากความแตกต่างในเรื่องแนวคิดของการบริหารกิจการเพื่อประโยชน์ของผู้ได้รับประโยชน์ (beneficiaries) และสถานการณ์ของบริษัท และโดยที่กฎหมายล้มละลายเป็นบทกฎหมายเฉพาะที่ใช้บังคับกับบริษัทที่ประสบปัญหาการมีหนี้สินล้นพ้นตัวเท่านั้น แต่พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ถือได้ว่าเป็นบทกฎหมายทั่วไปที่ใช้บังคับกับบริษัทจดทะเบียนทุกบริษัท ดังนั้น ผู้วิจัยจึงได้เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยกำหนดแนวทางในการอนุโลมใช้และการตีความให้มีความสอดคล้องกับแนวคิดตามกฎหมายล้มละลาย บทบาท หน้าที่ และความรับผิดของผู้บริหารแผนตามที่พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 กำหนดไว้