วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช และมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน และศึกษาผลกระทบที่เกิดจากการก่อตั้งมหาวิทยาลัยต่อการพัฒนาพื้นที่โดยรอบลงสำรวจภาคสนาม ใช้วิธีการแจกแบบสอบถาม (Questionnaire) ผลการศึกษา พบว่า การพัฒนาของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทั้งด้านกายภาพ เศรษฐกิจ และสังคม โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินบริเวณด้านหน้าของมหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช และริมถนนทางเข้า-ออกของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ซึ่งภายหลังการมีสถาบันการศึกษาในช่วงระยะเวลา 4-5 ปีที่ผ่านมา มีการเพิ่มขึ้นของจำนวนนักศึกษาและบุคลากรของมหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช และมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์อย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดก่อสร้างและกิจกรรมในรูปแบบลักษณะพิเศษที่ตอบสนองความต้องการของประชากรมหาวิทยาลัยเป็นหลัก ได้แก่ หอพัก ที่พักอาศัย ร้านค้า ร้านอาหาร ร้านอุปกรณ์การเรียนการสอน สถานบันเทิง เป็นต้น เกิดการเกาะกลุ่มของกิจกรรมร้านค้าที่รวมตัวจัดเป็นตลาดนัดด้านหน้ามหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราชริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4016 นอกจากนี้การก่อตั้งสถาบันการศึกษายังส่งผลต่อการพัฒนาในด้านเศรษฐกิจและสังคม ได้แก่ การจับจ่ายใช้สอยในชีวิตประจำวันทั้งภายในและนอกมหาวิทยาลัยทั้ง 2 แห่งในการรับประทานอาหาร อุปกรณ์การเรียน รวมถึงการรับบริการอื่น ๆ ปัจจุบันจำนวนประชากรในตำบลท่างิ้ว และโพธิ์ทอง มีอัตราการเพิ่มขึ้นสูงสุดคิดเป็นร้อยละ 49.90 และ 43.13 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามการพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถาบันการศึกษายังคงเป็นการพัฒนาอย่างไร้ทิศทาง ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งในการใช้ที่ดิน รวมถึงความเสี่ยงในการขาดแลนสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดจนการดำเนินการค้าและบริการต่างๆ ที่ไม่เอื้อประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตประจำวันของประชากรมหาวิทยาลัย ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบในทางลบต่อคุณภาพชีวิตแก่ผู้พักอาศัย ดังนั้นในการศึกษางานวิจัยครั้งนี้ จึงเป็นเพียงการศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการพัฒนาของสถาบันอุดมศึกษาที่เกิดขึ้นในอีกรูปแบบหนึ่ง เพื่อเล็งเห็นถึงความสำคัญของการวางแผน หรือหาแนวทางการพัฒนาร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยกับชุมชนโดยรอบ

วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558