การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ด้านจิตใจของสมาชิกครอบครัวภายหลังการเปิดเผยตนเองของผู้ทีมีความโน้มเอียงทางเพศแบบรักเพศเดียวกัน ผู้ให้ข้อมูลเป็นสมาชิกครอบครัวที่ใกล้ชิดของผู้ที่มีความโน้มเอียงทางเพศแบบรักเพศเดียวกันจำนวน 7 ราย คัดเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์รายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบ 4 ประเด็นหลักคือ (1) เมื่อเริ่มรับรู้ว่าคนในบ้านมีความโน้มเอียงทางเพศแบบรักเพศเดียวกัน ได้แก่ จุดเริ่มต้นในการรับรู้ถึงความโน้มเอียงทางเพศแบบรักเพศเดียวกัน ความรู้สึกไม่อยากเชื่อหรือนึกไม่ถึงในตอนแรกที่ทราบ ความรู้สึกความคิดและการแสดงออกเมื่อเริ่มแน่ใจว่าสมาชิกครอบครัวรักเพศเดียวกัน และสุดท้ายเป็นการตระหนักถึงกรอบความคิดความเชื่อของตนเองเกี่ยวกับการรักเพศเดียวกัน (2) สิ่งที่เกิดขึ้นภายในตนเองภายหลังการเปิดเผยตนเองของสมาชิกครอบครัว ได้แก่ การต่อรองทางความคิดความขัดแย้งในตนเอง ความรู้สึกห่างเหิน และการต่อสู้กับความคิด ความเชื่อและปรับมุมมอง (3) ปัจจัยที่เอื้อไปสู่การยอมรับความโน้มเอียงทางเพศของสมาชิกครอบครัว ได้แก่ การได้รู้จักคนรักของสมาชิกครอบครัว การขยายมุมมองและความเข้าใจต่อสมาชิกครอบครัว การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นของสมาชิกครอบครัว และการตระหนักรู้ว่าการรักเพศเดียวกันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แล้ว (4) การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายหลังการยอมรับความโน้มเอียงทางเพศ ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงในตนเอง การฟื้นคืนความสัมพันธ์ที่มีกับสมาชิกครอบครัวที่เป็นบุคคลรักเพศเดียวกัน การเลือกวางตัวต่อการเปิดเผยความโน้มเอียงทางเพศแบบรักเพศเดียวกันต่อบุคคลอื่น การเปลี่ยนแปลงมุมมองหรือทัศนคติต่อเรื่องเพศ และการเปลี่ยนแปลงภายในครอบครัวโดยรวม

วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558