วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมพืชสวนบำบัดร่วมกับกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวพุทธต่อปัญญาในภาวะความสัมพันธ์เชื่อมโยงและภาวะความเปลี่ยนแปลงและความเป็นเนื้อเดียวกันกับธรรมชาติของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย ด้วยการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ทดสอบก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตนักศึกษาปริญญาตรี จำนวน 61 คน เป็นเพศชาย 18 คน และเพศหญิง 43 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม คือโปรแกรมพืชสวนบำบัดร่วมกับกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวพุทธ (กลุ่มทดลองที่ 1) และกลุ่มพืชสวนบำบัด (กลุ่มทดลองที่ 2) และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม กลุ่มละ 5-9 คน ระยะเวลาดำเนินกลุ่ม 24 ชั่วโมง แบ่งเป็นสัปดาห์ละ 3 ชั่วโมง 8 สัปดาห์ติดต่อกัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดปัญญา มาตรวัดความเป็นเนื้อเดียวกันกับธรรมชาติ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามสองทางแบบผสานวิธี (Two-way Mixed-design MANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการทดลอง คะแนนปัญญาของกลุ่มทดลองที่ 1 สูงกว่าคะแนนของกลุ่มทดลองที่ 2 และคะแนนของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01 และ p < .001 ตามลำดับ) 2. หลังการทดลอง คะแนนปัญญาของกลุ่มทดลองที่ 2 ไม่แตกต่างกับคะแนนของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. หลังการทดลอง คะแนนความเป็นเนื้อเดียวกันกับธรรมชาติของกลุ่มทดลองที่ 1 สูงกว่าคะแนนของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) แต่คะแนนของกลุ่มทดลองที่ 1 ไม่แตกต่างกับคะแนนของกลุ่มทดลองที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4. หลังการทดลอง คะแนนความเป็นเนื้อเดียวกันกับธรรมชาติของนิสิตนักศึกษาในกลุ่มทดลองที่ 2 ไม่แตกต่างกับนิสิตนักศึกษาในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ