ความร่วมมือเป็นสิ่งสำคัญในสังคมเพราะช่วยให้สังคมมีความเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น แต่อย่างไรก็ดี การอยู่ร่วมกันในสังคม บางครั้งอาจเกิดปัญหาการใช้ผลประโยชน์จากส่วนรวมแต่กลับเลี่ยงไม่ให้ความร่วมมือขึ้นได้ จึงมีการสร้างการลงโทษขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหานี้ อีกทั้ง จากงานศึกษาในอดีตพบว่า การสื่อสารสามารถช่วยเพิ่มระดับความร่วมมือในส่วนรวมได้เช่นกัน ดังนั้นงานวิจัยฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของการสื่อสารรูปแบบต่าง ๆ ที่มีผลต่อระดับความร่วมมือในส่วนรวมและระดับการลงโทษสมาชิกภายในกลุ่มโดยใช้วิธีการทดลองในห้องปฏิบัติการทางเศรษฐศาสตร์กับนิสิตระดับชั้นปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยที่เงื่อนไขของการสื่อสารในการทดลองประกอบด้วย 4 รูปแบบ คือ การขาดสื่อสาร การสื่อสารได้ทั่วถึง การสื่อสารได้บางส่วนแบบคัดผู้เข้าร่วมการทดลองที่มีความร่วมมือในกลุ่มน้อยที่สุดออก และการสื่อสารได้บางส่วนแบบคัดผู้เข้าร่วมการทดลองออกโดยการสุ่ม ผลการศึกษาพบว่า การสื่อสารได้ทั่วถึงช่วยเพิ่มระดับความร่วมมือในส่วนรวม และลดระดับการลงโทษสมาชิกภายในกลุ่มได้ แต่อย่างไรก็ดี การสื่อสารแบบทั่วถึง และการสื่อสารแบบบางส่วนส่งผลกระทบต่อระดับความร่วมมือแตกต่างกัน โดยระดับความร่วมมือในการสื่อสารแบบบางส่วนมีจำนวนน้อยกว่า นั่นคือ จำนวนผู้มีส่วนร่วมในการสื่อสารมีผลต่อความร่วมมือในสังคม

วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558