การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการเหยียดเพศแบบแยกขั้วต่อการกระทำเพื่อกลุ่ม โดยมีการรับรู้ความยุติธรรมระหว่างเพศและการรับรู้ข้อได้เปรียบของการเป็นผู้หญิงเป็นตัวแปรส่งผ่าน ผู้ร่วมการวิจัยเป็นนิสิตหญิง ระดับปริญญาตรี อายุ 18-22 ปี จำนวน 188 คน โดยผู้ร่วมการวิจัยได้รับการสุ่มเข้าสู่หนึ่งในเงื่อนไขการทดลองทั้งสามเงื่อนไข ได้แก่ เงื่อนไขการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ เงื่อนไขการเหยียดเพศแบบให้คุณ และเงื่อนไขควบคุม ผู้ร่วมการวิจัยอ่านข้อความที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ การเหยียดเพศแบบให้คุณ หรือเจตคติเกี่ยวกับเรื่องทั่วไปตามเงื่อนไขการทดลองของตน จากนั้นตอบแบบสอบถามการรับรู้ความยุติธรรมระหว่างเพศและแบบสอบถามการรับรู้ข้อได้เปรียบของการเป็นผู้หญิง ในตอนท้ายผู้วิจัยขอให้ผู้ร่วมการวิจัยลงชื่อขอรับใบปลิวที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรณรงค์ให้เกิดความเท่าเทียมกันระหว่างชายหญิงไปแจกจ่ายให้ผู้อื่นต่อตามความสมัครใจเพื่อเป็นการวัดพฤติกรรมการกระทำเพื่อกลุ่ม ผลการวิเคราะห์อิทธิพล พบว่า ทั้งการรับรู้ความยุติธรรมระหว่างเพศและการรับรู้ข้อได้เปรียบของการเป็นผู้หญิงไม่ใช่ตัวแปรส่งผ่านความสัมพันธ์ระหว่างการเผชิญกับการเหยียดเพศแบบแยกขั้วและการกระทำเพื่อกลุ่ม มีเพียงการรับรู้ความยุติธรรมระหว่างเพศเท่านั้นที่มีอิทธิพลทางตรงต่อการกระทำเพื่อกลุ่มในเงื่อนไขการเผชิญกับการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์

วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558