วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

ภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้ว เป็นภาวะที่มักพบในผู้สูงอายุ และต้องได้รับการรักษาและควบคุมอาการอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากภาวะดังกล่าวนำไปสู่ความเสี่ยงต่อโรคอื่นๆที่ร้ายแรง วิทยานิพนธ์นี้ ได้นำเสนอการพัฒนาการตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วโดยใช้ความแปรปรวนของอัตราการเต้นหัวใจในเวลาจริง ระบบของการตรวจจับประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ วงจรวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ส่วนประมวลผลด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ และส่วนประมวลผลการตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้ว โดยวงจรวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจจะรับสัญญาณคลื่นไฟฟ้าหัวใจและทำหน้าที่ปรับปรุงสัญญาณแบบแอนะล็อกให้เหมาะสม วงจรวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจมีอัตราการขยายรวมเท่ากับ 1000 เท่า มีแถบความถี่อยู่ในช่วง 0.05 ถึง 50 เฮิรตซ์ ในขั้นถัดมา คลื่นไฟฟ้าหัวใจจะถูกประมวลผลด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ โดยสัญญาณจะถูกแปลงจากแอนะล็อกเป็นดิจิทัลด้วยอัตราการสุ่มตัวอย่างเท่ากับ 200 เฮิรตซ์ ความละเอียดเท่ากับ 12 บิต ต่อมาสัญญาณจะถูกประมวลผลเพื่อตรวจจับตำแหน่ง QRS complex ในเวลาจริง ด้วยวิธีการนับจำนวนตำแหน่งที่มีแรงดันตัดผ่านตำแหน่งศูนย์ ขั้นตอนวิธีการสำหรับตรวจจับตำแหน่ง QRS complex ถูกนำไปทดสอบกับฐานข้อมูล MIT-BIH ชนิด Arrhythmia จำนวน 48 ชุดข้อมูล ผลการทดสอบแบบจำลองมีความไว เท่ากับ 99.24% และมี Positive Predictivity เท่ากับ 99.36% ผลการทดสอบในเวลาจริงมีความไว เท่ากับ 94.77% และ Positive Predictivity เท่ากับ 99.04% และถูกนำไปทดสอบกับคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่มีสัญญาณรบกวนชนิดต่างๆจากเครื่องจำลองสัญญาณ หลังจากนั้น ข้อมูลตำแหน่ง QRS complex จะถูกส่งไปยังส่วนประมวลผลการตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วบนคอมพิวเตอร์ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนของอัตราการเต้นหัวใจ หากคลื่นไฟฟ้าหัวใจเกิดภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้ว ระบบจะทำการตรวจจับและแสดงผลสถานะการตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วในเวลาจริง ขั้นตอนวิธีการสำหรับตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วที่พัฒนาขึ้น ถูกนำไปทดสอบกับฐานข้อมูล MIT-BIH ชนิด Atrial Fibrillation จำนวน 25 ชุดข้อมูล ผลการทดสอบแบบจำลองมีความไว เท่ากับ 90.64% และความจำเพาะเท่ากับ 91.45% การตรวจจับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ที่พัฒนาขึ้นนี้ เหมาะกับการประยุกต์ใช้งานที่ช่วยให้ผู้ป่วยสามารถตรวจสอบภาวะหัวใจห้องบนสั่นพริ้วนอกสถานพยาบาล