วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเทคโนโลยีการปรับลดอุณหภูมิอากาศขาเข้าเครื่องอัดอากาศ เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วม อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่เหมาะสม ซึ่งทำการศึกษาระหว่างระบบทำความเย็น และระบบฉีดพ่นละออง โดยเปรียบเทียบถึงผลกำลังผลิตที่เพิ่มขึ้นจากการใช้เทคโนโลยี และวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางการเงินในการลงทุนที่มีต่อโรงไฟฟ้า โดยใช้วิธีมูลค่าปัจจุบันสุทธิ (NPV) อัตราผลตอบแทนภายใน (IRR) และคำนวณระยะเวลาคืนทุนแบบคิดลด (DPB) ทำการวิเคราะห์จากข้อมูลสภาพอากาศที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในช่วงฤดูร้อนเป็นเวลาย้อนหลัง 2 ปี พบว่าเทคโนโลยีการปรับลดอุณหภูมิอากาศโดยระบบทำความเย็นแบบใช้ไฟฟ้าสามารถลดอุณหภูมิได้เฉลี่ย 14.2 องศาเซลเซียส และเพิ่มกำลังการผลิตสุทธิได้ประมาณ 56.2 MW คิดเป็น 7.4% ของกำลังการผลิตก่อนใช้เทคโนโลยี และเทคโนโลยีการปรับลดอุณหภูมิอากาศโดยระบบฉีดพ่นละอองน้ำสามารถลดอุณหภูมิได้เฉลี่ย 7.3 องศาเซลเซียส สามารถเพิ่มกำลังการผลิตได้ประมาณ 35.7 MW คิดเป็น 4.7% ของกำลังการผลิตก่อนใช้เทคโนโลยี ในการวิเคราะห์ทางความคุ้มค่าทางการเงินทั้งสองเทคโนโลยีมีมูลค่าปัจจุบันสุทธิเป็นบวก และอัตราผลตอบแทนภายในของโครงการมากกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ในระยะยาว ซึ่งพบว่า ระบบทำความเย็นแบบใช้ไฟฟ้ามีมูลค่าปัจจุบันสุทธิเท่ากับ 129.9 ล้านบาท อัตราผลตอบแทนภายใน 10.62% และระยะเวลาคืนทุนแบบคิดลด 13.3 ปี ขณะที่ระบบฉีดพ่นละอองน้ำมีปัจจุบันสุทธิเท่ากับ 125.2 ล้านบาท อัตราผลตอบแทนภายใน 69.36% และระยะเวลาคืนทุนแบบคิดลด 1.65 ปี เมื่อทำการวิเคราะห์ผลตอบแทนส่วนเพิ่มระหว่างระบบทำความเย็นแบบใช้ไฟฟ้าและระบบฉีดพ่นละอองน้ำ พบว่าโครงการส่วนเพิ่มมีมูลค่าปัจจุบันสุทธิเท่ากับ 4.7 ล้านบาทและอัตราผลตอบแทนส่วนเพิ่ม 7.1% ดังนั้นงานวิจัยจึงพิจารณาเลือกระบบทำความเย็นแบบใช้ไฟฟ้าให้มีความคุ้มค่าในการลงทุนติดตั้งเพื่อเพิ่มกำลังการผลิตของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมวังน้อย แต่ถ้าอัตราค่าปรับหรืออัตราการเสื่อมสมรรถณะของโรงไฟฟ้าลดลงจากสมมติฐานจะพิจารณาเลือกลงทุนในระบบฉีดพ่นละอองน้ำแทน