วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

เหตุผลของการทำวิจัย : การศึกษาในระดับอุดมศึกษาจะมีการเรียนและการใช้ชีวิตที่แตกต่างจากระดับมัธยมศึกษาอย่างมาก เนื่องจากผู้เรียนจะต้องทำงานโดยส่วนใหญ่ด้วยตนเอง ทั้งนี้หากนิสิตนักศึกษาเกิดความเครียดอย่างผิดปกติ ย่อมจะส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตในหลายๆด้าน จากการทบทวนวรรณกรรมผู้วิจัยยังไม่พบการศึกษาที่เกี่ยวกับระดับความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดในนิสิตชั้นปีที่ 1 ระดับปริญญาตรีโดยรวม ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และผู้วิจัยเห็นว่าหัวข้อการวิจัยนี้เป็นเรื่องที่มีประโยชน์สามารถนำผลการศึกษาไปใช้ต่อได้โดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อนำไปวางแผนหาแนวทาง วิธีป้องกัน และวิธีแก้ไขปัจจัยต่างๆ ของความเครียดที่อาจเกิดกับนิสิตชั้นปีที่ 1 เพื่อประโยชน์ในภายภาคหน้าต่อไป วัตถุประสงค์ของการวิจัย: เพื่อศึกษาระดับความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดของนิสิตชั้นปีที่ 1 ระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตัวอย่างและวิธีการศึกษา: รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นิสิตชั้นปีที่ 1 ระดับปริญญาตรี ปีการศึกษา 2558 โดยทำการสุ่มอย่างง่ายในทุกคณะ รวมจำนวนทั้งสิ้น 418 คน โดยใช้เครื่องมือแบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามแหล่งความเครียด และแบบประเมินความเครียดสวนปรุง (ฉบับปรับปรุง) โดยเสนอค่าความเครียดเป็นค่าเฉลี่ย, ค่าสัดส่วน และร้อยละ จากนั้น ได้ทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างระดับความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องโดยใช้การทดสอบไคสแควร์ แล้วทำการวิเคราะห์ความถดถอยแบบลอจิสติกเพื่อหาปัจจัยทำนายความเครียดในระดับสูงถึงรุนแรง ผลการศึกษา: ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 70.8) มีอายุ 18 ปีในสัดส่วน ที่มากที่สุด (ร้อยละ 53.3) และศึกษาอยู่ในสาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพมากที่สุด (ร้อยละ 36.8) โดยแหล่งความเครียดของนิสิตส่วนใหญ่ ได้แก่ การที่ไม่มีเวลาพักผ่อนเพียงพอ (ร้อยละ 50.0), การที่ไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาที่เรียนได้อย่างชัดเจน (ร้อยละ 30.6) และการใช้เวลาในการเดินทางมาเรียนค่อนข้างนาน (ร้อยละ 36.8) ในส่วนของคะแนนความเครียด พบว่าค่าเฉลี่ยคะแนนความเครียดโดยรวมของนิสิตทั้งหมด เท่ากับ 48.2 (SD=27.2, Min=0, Max=132) โดยนิสิตส่วนใหญ่มีความเครียดอยู่ในระดับรุนแรง (ร้อยละ 32.1) ทั้งนี้ปัจจัยที่ทำนายความเครียดในระดับสูงถึงรุนแรงของกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ การที่ไม่สามารถเข้าใจเนื้อหา ที่เรียนได้อย่างชัดเจน (OR=2.00, 95% C.I.= 1.26 – 3.18, p=0.003), การที่มีเวลาพักผ่อนไม่เพียงพอ (OR=1.47, 95% C.I.= 1.48 - 3.39, p=<0.001), และการมีความขัดแย้งกับคนในครอบครัว (OR=12.74, 95% C.I.= 1.65 – 98.53, p=0.015) สรุปผลการศึกษา: นิสิตส่วนใหญ่มีความเครียดระดับสูงถึงรุนแรง โดยปัจจัยที่ทำนายความเครียดในระดับสูงถึงรุนแรง ได้แก่ การไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาที่เรียนได้อย่างชัดเจน การพักผ่อนไม่เพียงพอ และการมีความขัดแย้งกับ คนในครอบครัว ผลการศึกษาในครั้งนี้อาจเป็นประโยชน์ให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อนำไปวางแผนหาแนวทาง วิธีป้องกันและวิธีแก้ไขปัจจัยต่างๆของความเครียดที่อาจเกิดกับนิสิตชั้นปีที่1 ต่อไป