วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจสภาพด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยและศึกษาความรู้และความตระหนักถึงผลกระทบต่อสุขภาพจากการใช้เลเซอร์ในโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร โดยทำการศึกษาเป็นสองส่วน ส่วนแรกศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง โดยการเดินสำรวจในหน่วยงานที่มีการใช้เลเซอร์ ได้แก่ แผนกผู้ป่วยนอกผิวหนังและจักษุ ห้องผ่าตัดแผนกศัลยกรรม จักษุและโสต ศอ นาสิก ใช้แบบฟอร์มการเดินสำรวจในการเก็บข้อมูลสภาพด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเองเพื่อเก็บข้อมูลด้านความรู้และความตระหนักในบุคลากรทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้เลเซอร์จำนวน 293 คน และส่วนที่สองเป็นการศึกษากึ่งทดลองในผู้เข้าร่วมการศึกษาจำนวน 188 คน โดยการบรรยายให้ความรู้และให้ผู้เข้าร่วมการศึกษาตอบแบบสอบถามอีกครั้ง เปรียบเทียบคะแนนทั้งก่อนและหลังการให้ความรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน McNemar’s testและ T test ผลการศึกษาพบว่าสภาพด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยยังไม่ตรงตามมาตรฐานในหลายๆด้าน ทั้งด้านการควบคุมด้านวิศวกรรม การบริหารและกระบวนการ รวมทั้งการใช้อุปกรณ์ป้องกันและป้ายสัญลักษณ์เตือน บุคลากรทางการแพทย์ยังไม่มีความรู้และความตระหนักถึงผลกระทบต่อสุขภาพที่เกิดจากการใช้เลเซอร์ โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ยจากการตอบแบบสอบถามเท่ากับ 7.96 คะแนน (คะแนนเต็ม 17คะแนน) และมีบุคลากรทางการแพทย์เพียง 55 คน (ร้อยละ 18.8) ที่เห็นว่าควรปรับปรุงมาตรฐานในหน่วยงาน ภายหลังจากการบรรยายให้ความรู้พบว่าค่าคะแนนเฉลี่ยของความรู้ของบุคลากรและสัดส่วนของผู้ที่ตระหนักและเห็นว่าควรมีการปรับปรุงมาตรฐานในหน่วยงานของตนเพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (คะแนนเฉลี่ย 13.9 คะแนน และร้อยละ42 ตามลำดับ; p value < 0.001) ดังนั้นการปรับปรุงและพัฒนามาตรฐานด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย รวมทั้งการให้ความรู้และสร้างความตระหนักถึงผลกระทบต่อสุขภาพของเลเซอร์ทางการแพทย์เป็นสิ่งที่สำคัญที่จะต้องพัฒนาและปรับปรุงอย่างเร่งด่วน เพื่อให้เกิดความปลอดภัยต่อทั้งผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์