วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

วัตถุประสงค์ โรคลิ้นหัวใจเอออร์ติกตีบรุนแรงเป็นโรคลิ้นหัวใจที่มักพบในผู้ป่วยสูงอายุที่มีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นทุกวัน ข้อมูลการพยากรณ์โรคที่ใช้อยู่ในปัจจุบันได้รับมาจากชาติตะวันตกซึ่งอาจมีความแตกต่างกับข้อมูลผู้ป่วยในประเทศไทย วิธีการวิจัย ตรวจค้นรายชื่อผู้ป่วยย้อนหลังในช่วงปี พ.ศ. 2545-2554 จากฐานข้อมูลรหัสโรค ICD10 และฐานข้อมูลอัลตร้าซาวน์หัวใจในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ตรวจสอบข้อมูลการเสียชีวิต การผ่าตัดของผู้ป่วยจากฐานข้อมูลเวชระเบียนโรงพยาบาลและฐานข้อมูลของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ผลการศึกษา พบผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์วินิจฉัยลิ้นหัวใจเออร์ติกตีบรุนแรงและสามารถติดตามข้อมูลได้ จำนวน 248 คน ผู้ป่วยชาย 136 คน(55%) หญิง 112 คน(45%) อายุเฉลี่ย 67.7(39.0-95.2) ปี อาการที่พบมากที่สุดคืออาการเหนื่อยง่ายเวลาออกแรง 90.3% อาการหัวใจล้มเหลว 46.7% อาการเจ็บแน่นหน้าอก 25.3% ระยะเวลามัธยฐานการอยู่รอดของผู้ป่วยลิ้นหัวใจเอออร์ติกตีบรุนแรงทั้งหมดที่มารักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์คือ 7.89 ปี โดยในกลุ่มที่ได้รับการรักษาโดยการผ่าตัด (74.1%) มีระยะเวลามัธยฐานการอยู่รอดเท่ากับ 11.07 ปี ส่วนกลุ่มที่ไม่ได้รับการรักษา (25.9%) พบว่ามีระยะเวลามัธยฐานการอยู่รอด 6.78 เดือน(p= 0.001) อัตราการปฏิเสธการผ่าตัดอยู่ที่ 13.7% (n=34) ปัจจัยที่มีผลต่อการพยากรณ์อัตราการอยู่รอดจากการคำนวณด้วยวิธี multivariate analysis ได้แก่ อายุ Hazard ratio 2.43 (P=0.001) และการมีหัวใจล้มเหลว Hazard ratio 2.87 (P=0.001) สรุปการศึกษา ระยะเวลามัธยฐานการอยู่รอดในกลุ่มที่ได้รับการผ่าตัดใกล้เคียงกับรายงานในอดีตจากชาติตะวันตก แนวโน้มระยะเวลาการรอดชีวิตในผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการผ่าตัดสั้นกว่า ซึ่งอาจเกิดจากผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยในระยะท้ายโดยผู้ป่วยมีสัดส่วนอาการหัวใจล้มเหลวสูง รวมถึงมีระยะเวลาการรอผ่าตัดที่นานกว่า