วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้สร้างแบบจำลองเหตุการณ์น้ำท่วมจากการเพิ่มขึ้นของน้ำทะเลบริเวณชายฝั่งกรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ และบางส่วนของจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยนำปัจจัยทางธรณีฟิสิกส์ 4 ปัจจัยมาวิเคราะห์ร่วมกัน ได้แก่ อัตราการเพิ่มขึ้นของระดับทะเล 5 มิลลิเมตรต่อปี การทรุดตัวของแผ่นดินที่มีค่าตั้งแต่ 0 ถึง 30 มิลลิเมตรต่อปี การเปลี่ยนแปลงค่าระดับของแผ่นเปลือกโลกซุนดาและวัฏจักรรายปีของระดับน้ำทะเลในอ่าวไทยที่มีค่าแอมพลิจูดประมาณ 20 เซนติเมตร จากนั้นจัดทำแผนที่น้ำท่วมเพื่อแสดงขอบเขตพื้นที่น้ำท่วมและระดับน้ำในแต่ละบริเวณ จากแบบจำลองแสดงให้เห็นว่าในปี 2007 พื้นที่ศึกษาเริ่มเกิดน้ำท่วมบริเวณชายฝั่งทางตะวันตกของกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ตำบลนาเกลือ ตำบลบ้านคลองสวน และตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการและในปี 2060 พื้นที่ชายฝั่งมีน้ำท่วมมากถึง 135 ตารางกิโลเมตร เมื่อทดสอบเพิ่มความสูงของคันกั้นน้ำขึ้นจากปัจจุบัน 0.75 เมตรสามารถลดพื้นที่น้ำท่วมเหลือประมาณ 7.05 ตารางกิโลเมตร แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มความสูงของคันกั้นน้ำสามารถป้องกันน้ำท่วมได้ในระยะยาว นอกจากนี้ปัจจัยเรื่องการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกก็มีผลต่อระดับน้ำ จากแบบจำลองในปี 2010 และปี 2050 พบว่าเมื่อพิจารณาปัจจัยดังกล่าวในแบบจำลอง ขอบเขตของพื้นที่น้ำท่วมลดลง เนื่องจากช่วงเวลาดังกล่าวแผ่นเปลือกโลกมีการลดระดับลงประมาณ 28 และ 50 มิลลิเมตร ตามลำดับ เช่นเดียวกับปัจจัยด้านวัฎจักรของระดับน้ำทะเลในอ่าวไทยที่ทำให้ขอบเขตพื้นที่น้ำท่วมและระดับน้ำในแต่ละเดือนแตกต่างกัน จากแบบจำลองในเดือนมกราคมปี 2020 มีพื้นที่น้ำท่วมร้อยละ 1.43 ของพื้นที่ทั้งหมด ในขณะที่เดือนกรกฎาคมปีเดียวกันพื้นที่น้ำท่วมมีขนาดเพียงร้อยละ 0.48 อย่างไรก็ตามการทรุดตัวของแผ่นดินซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทั้งในเชิงพื้นที่และเชิงเวลาเป็นตัวแปรสำคัญที่มีผลกระทบต่อความถูกต้องของผลลัพธ์จากแบบจำลอง ดังนั้นควรมีการติดตามการทรุดตัวของแผ่นดินอย่างสม่ำเสมอเพื่อนำข้อมูลมาปรับปรุงแบบจำลอง อีกทั้งระดับน้ำที่อยู่ในบริเวณบ่อประมงและนาเกลือทำให้ข้อมูลความสูงภูมิประเทศเชิงเลขบริเวณดังกล่าวสูงเกินจริงส่งผลให้ค่าความลึกน้ำท่วมต่ำกว่าความเป็นจริง จึงควรมีการศึกษาข้อมูลเพื่อประมาณความลึกของบ่อน้ำอันจะช่วยทำให้สามารถได้ความลึกของระดับน้ำท่วมที่ถูกต้องขึ้นได้