| ชื่อเรื่อง | : | ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตและภาษามลายูบ้าบ๋า: การเปรียบเทียบแนวร่วมสมัย |
| นักวิจัย | : | ภัทริณี สุขสุอรรถ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ธีระพันธ์ เหลืองทองคำ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2558 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/50264 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558 งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตหรือภาษาภูเก็ตบ้าบ๋า และนำมาเปรียบเทียบกับระบบเสียงและคำศัพท์ภาษามลายูบ้าบ๋าที่เคยมีผู้ศึกษาไว้แล้ว รวมทั้งระบุความสัมพันธ์ระหว่างภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าและภาษามลายูบ้าบ๋า ผลการวิเคราะห์และเปรียบเทียบด้านระบบเสียงพบว่า ภาษาภูเก็ตบ้าบ๋ามีระบบเสียงคล้ายกับภาษาไทยถิ่นภูเก็ต ในขณะที่ภาษามลายูบ้าบ๋ามีระบบเสียงคล้ายกับภาษามลายู ภาษาภูเก็ตบ้าบ๋ามีพยัญชนะ 21 หน่วยเสียง ซึ่งเป็นพยัญชนะต้นได้ทุกหน่วยเสียง เป็นพยัญชนะท้ายได้ 9 หน่วยเสียง มีพยัญชนะควบกล้ำ 10 เสียงซึ่งน้อยกว่าภาษาไทยถิ่นภูเก็ต 1 เสียงคือไม่มีเสียง ml- ภาษาภูเก็ตบ้าบ๋ามีสระเดี่ยว 18 หน่วยเสียง และสระประสม 6 หน่วยเสียง ทั้งสระเดี่ยวและสระประสมมีความต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างสระสั้นกับสระยาว ส่วนวรรณยุกต์มี 7 หน่วยเสียงเหมือนกับภาษาไทยถิ่นภูเก็ต ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้ว่า ภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าเป็นภาษามีวรรณยุกต์ ในขณะที่ภาษามลายูบ้าบ๋ามีพยัญชนะ 19 หน่วยเสียง ซึ่งเป็นพยัญชนะต้นได้ทุกหน่วยเสียง เป็นพยัญชนะท้ายได้ 10 หน่วยเสียง มีสระเดี่ยว 8 หน่วยเสียง และสระประสม 7 หน่วยเสียง ภาษามลายูบ้าบ๋าเป็นภาษาไม่มีวรรณยุกต์ ผลการวิจัยด้านคำศัพท์ จากคำศัพท์ทั้งสิ้น 2,000 คำ ที่เก็บข้อมูล พบว่า คำศัพท์คล้ายคลึงระหว่างภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าและมลายูบ้าบ๋ามีจำนวน 510 คำ (ร้อยละ 25.5) แบ่งตามความเหมือน ความใกล้เคียง และความต่างบางประการด้านเสียง ความหมาย และไวยากรณ์ของคำศัพท์คล้ายคลึงได้เป็น 8 กลุ่ม มีข้อค้นพบว่าคำศัพท์กลุ่มที่ 2 ซึ่งออกเสียงต่างกันบางลักษณะ แต่มีลักษณะทางความหมายและไวยากรณ์เหมือนกัน มีจำนวนมากที่สุด คือ 248 คำ คิดเป็นร้อยละ 48.62 ของจำนวนคำศัพท์คล้ายคลึงทั้งหมด การที่ภาษาภูเก็ตบ้าบ๋ามีคำศัพท์คล้ายคลึงกับคำศัพท์ในภาษามลายูบ้าบ๋าเป็นจำนวนร้อยละ 25.5 ของคำศัพท์ทั้งหมด แต่ที่เหลืออีกร้อยละ 74.5 เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้ในชีวิตประจำวันที่คล้ายกับภาษาไทยถิ่นภูเก็ต แสดงว่าคนไทยเชื้อสายบ้าบ๋าน่าจะพูดวิธภาษาของภาษาไทยถิ่นภูเก็ต ส่วนที่มีคำศัพท์ภาษามลายูน้อยลงเพราะนำภาษาไทยถิ่นภูเก็ตมาแทนที่ ดังนั้น จึงปฏิเสธสมมุติฐานที่ตั้งไว้ว่าภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าเป็นวิธภาษาของภาษามลายูบ้าบ๋า นอกจากนี้ ยังพบว่าคำศัพท์จำนวน 2,000 คำในภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าและภาษามลายูบ้าบ๋าเป็นคำศัพท์ทั่วไปจำนวน 1,819 คำ (ร้อยละ 90.95) และเป็นคำศัพท์เกี่ยวกับวัฒนธรรมจำนวน 181 คำ (ร้อยละ 9.05) คำศัพท์ทั่วไปในภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าส่วนใหญ่มาจากภาษาไทยถิ่นภูเก็ตซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐาน ส่วนคำศัพท์เกี่ยวกับวัฒนธรรมพบว่าเป็นคำศัพท์คล้ายคลึงระหว่างภาษาภูเก็ตบ้าบ๋ากับมลายูบ้าบ๋าทั้งหมด คำศัพท์เกี่ยวกับวัฒนธรรมในภาษาภูเก็ตบ้าบ๋าส่วนใหญ่เป็นภาษามลายูบ้าบ๋า ที่มาจากภาษาจีนฮกเกี้ยนถิ่นเซี่ยเหมิน ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐาน |
| บรรณานุกรม | : |
ภัทริณี สุขสุอรรถ . (2558). ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตและภาษามลายูบ้าบ๋า: การเปรียบเทียบแนวร่วมสมัย.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภัทริณี สุขสุอรรถ . 2558. "ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตและภาษามลายูบ้าบ๋า: การเปรียบเทียบแนวร่วมสมัย".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภัทริณี สุขสุอรรถ . "ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตและภาษามลายูบ้าบ๋า: การเปรียบเทียบแนวร่วมสมัย."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558. Print. ภัทริณี สุขสุอรรถ . ระบบเสียงและคำศัพท์ในภาษาที่พูดโดยคนเชื้อสายบ้าบ๋าในจังหวัดภูเก็ตและภาษามลายูบ้าบ๋า: การเปรียบเทียบแนวร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2558.
|
