วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

บาร์โค้ดได้รับความนิยมนำมาใช้งานอย่างแพร่หลาย นักพัฒนาจึงพัฒนากระบวนการเข้ารหัสบาร์โค้ดออกมาหลากหลายรูปแบบ แบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือบาร์โค้ด 1 มิติ (เก็บข้อมูลในแนวนอน) และบาร์โค้ด 2 มิติ (เก็บข้อมูลได้ทั้งแนวตั้งและแนวนอน) แต่ปัจจุบันข้อมูลที่นำมาเข้ารหัสบาร์โค้ดแบบต่างๆ นั้น ยังมีปริมาณจำกัด งานวิจัยฉบับนี้เลือกใช้ QR Code (บาร์โค้ด 2 มิติ) เนื่องจากเก็บข้อมูลได้หลายชนิด การถอดรหัสทำได้ง่ายและโครงสร้างถูกกำหนดมาตรฐานจากผู้พัฒนาอย่างชัดเจน เพื่อพัฒนากระบวนการเข้ารหัสให้เก็บข้อมูลได้มากขึ้น โดยนำเสนอแนวคิดการเข้ารหัสคิวอาร์โค้ดแบบสีเพื่อเพิ่มความจุข้อมูลให้มากขึ้นเมื่อเทียบกับคิวอาร์โค้ดแบบขาวดำในขนาดเท่ากัน โดยคิวอาร์โค้ดที่เข้ารหัสมีจำนวนสีที่แตกต่างกัน 16 สี สามารถเก็บข้อมูลได้ 4 บิทต่อโมดูล ซึ่งมากกว่าคิวอาร์โค้ดแบบขาวดำ ที่เก็บข้อมูลได้เพียง 1 บิทต่อโมดูล ถึง 4 เท่าและอุปกรณ์ที่ใช้ถอดรหัสคิวอาร์โค้ดแบบสี มีค่าความละเอียดกล้อง ไม่น้อยกว่า 8 ล้านพิกเซล ถอดรหัสโดยแอพพลิเคชันที่พัฒนาขึ้นบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์