วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการผลิตวัสดุผสม IPCs โดยใช้โฟมอะลูมิเนียมบริสุทธิ์ และโฟมอะลูมิเนียมผสมเกรด ADC 12 ที่ผลิตด้วยกรรมวิธีหล่อแบบพอกหุ่น กระบวนการผลิตจะใช้โฟมโพลียูรีเทนที่มีโครงสร้างโพรงอากาศแบบเปิดขนาด12 ppi และ 8 ppi เพื่อผลิตโฟมอะลูมิเนียม และผลิตวัสดุผสม IPCs ระหว่างโฟมอะลูมิเนียมบริสุทธิ์ และโฟมอะลูมิเนียมผสมเกรด ADC 12 กับพอลิเมอร์ชนิดต่างๆได้แก่ ยางพารา ซิลิโคน Epoxy resin และพอลิเอทิลีน โดยทำการตรวจสอบโครงสร้างจุลภาค และการรับแรงอัดของวัสดุผสม IPCs โดยใช้ความเร็วในการอัด 2 mm/min และ 50 mm/min ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการนี้สามารถผลิตโฟมอะลูมิเนียมบริสุทธิ์ และโฟมอะลูมิเนียมผสมเกรด ADC 12 ได้ทุกขนาดโพรงอากาศ และสามารถผลิตวัสดุผสม IPCs ระหว่างโฟมอะลูมิเนียมบริสุทธิ์ และโฟมอะลูมิเนียมผสมเกรด ADC 12 กับพอลิเมอร์ชนิดต่างๆ โครงสร้างจุลภาคของวัสดุผสม IPCs ที่ใช้ยางพาราพบรอยแยกบริเวณผิวสัมผัส เช่นเดียวกับซิลิโคน โครงสร้างจุลภาคของวัสดุผสม IPCs ที่ใช้ Epoxy resin ไม่พบรอยแยกบริเวณผิวสัมผัสเช่นเดียวกับวัสดุผสม IPCs ที่ใช้พอลิเอทิลีน สมบัติทางกลของวัสดุผสม IPCs เพิ่มสูงขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับโฟมอะลูมิเนียม โดยขึ้นอยู่กับชนิดของพอลิเมอร์ที่ใช้ผลิตวัสดุ IPCs แต่ไม่ขึ้นกับชนิดของโฟมอะลูมิเนียมที่ใช้ผลิตวัสดุ IPCs โครงสร้าง และขนาดของโพรงอากาศ วัสดุผสม IPCs ที่ใช้ยางพารา และ Epoxy resin จะมีค่าความเค้นจุดคราก และการดูดซับพลังงานที่ลดลงเมื่อเปรียบเทียบพอลิเมอร์ที่ใช้ เนื่องจากสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนที่แตกต่างกันของอะลูมิเนียมกับพอลิเมอร์ที่ใช้ และจุดบกพร่องภายในชิ้นงาน สมบัติเชิงกลของวัสดุผสม IPCs ที่ใช้ซิลิโคน และวัสดุผสม IPCs ที่ใช้พอลิเอทิลีนส่วนใหญ่จะมีค่าความเค้นจุดคราก และค่าการดูดซับพลังงานที่มากขึ้น เนื่องจากค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนที่ใกล้เคียงกันของอะลูมิเนียมกับพอลิเมอร์ที่ใช้ วัสดุผสม IPCs ที่ใช้ความเร็วในการอัด 2 mm/min จะมีความเค้นน้อย และมีค่าการดูดซับพลังงานมากเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ความเร็วในการอัด 50 mm/min