วิทยานิพนธ์ (วท.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

ภัยพิบัติทางธรรมชาติสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลต่อมนุษยชาติทั่วโลก นานาประเทศจึงมีเป้าหมายร่วมกันในการที่จะลดความสูญเสียดังกล่าวให้น้อยที่สุด แนวคิดการจัดการภัยพิบัติแบบดั้งเดิมซึ่งเน้นการรวมศูนย์ข้อมูลและการสั่งการ ทำให้เกิดปัญหาคอขวดด้านการจัดการจน ไม่สามารถจัดการภัยพิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพในหลายกรณี โดยเฉพาะภัยขนาดใหญ่ ระดับการพัฒนาของเทคโนโลยีในปัจจุบันซึ่งเอื้ออำนวยให้ประชาชนทั่วไปสามารถทำหน้าที่เป็นผู้รายงานข้อมูลในเหตุการณ์ภัยพิบัติได้ จึงกลายเป็นทั้งโอกาส และความท้าทายในการคัดเลือกเฉพาะข้อมูลที่มีประโยชน์จากภูเขาข้อมูลที่ทุกคนสามารถรายงานได้อย่างอิสระ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการนวัตกรรมเพื่อการจัดการข้อมูลจากมวลชนในช่วงเวลาภัยพิบัติ โดยข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาเป็นข้อมูลจริงจากระบบทวิตเตอร์ในช่วงเหตุการณ์น้ำท่วมปีพ.ศ.2554 โดยการสังเคราะห์กระบวนการนวัตกรรมเริ่มจากการศึกษากระบวนการในการจัดการภัยพิบัติปัจจุบัน การวิเคราะห์ลักษณะและแบบแผนของข้อมูล การกำหนดหมวดหมู่ของข้อความที่เหมาะสม การทดลองสร้าง Machine Learning Classifier โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพของ Algorithm ที่แตกต่างกันถึง 4 อัลกอริทึม โดยผลการศึกษาพบว่า SVM Algorithm ให้ผลลัพธ์ในการจัดหมวดหมู่ได้ดีที่สุดโดยให้ค่าความแม่นยำเฉลี่ยสูงถึง 74% และเมื่อเพิ่มการหาพิกัดตำแหน่งของข้อมูลเพื่อระบุพิกัดตำแหน่งของข้อมูลลงบนแผนที่แสดงผลบนระบบเปิดซอสโค้ด Ushahidi ทำให้ได้เป็นระบบต้นแบบที่ได้รับการยอมรับจากองค์กรจัดการภัยพิบัติชั้นนำของประเทศ ทั้งในระดับบริหาร และในระดับปฏิบัติการ และมีศักยภาพเชิงพาณิชย์ในการพัฒนาต่อยอด