วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อพัฒนาชุดเครื่องมือและคู่มือการใช้ชุดเครื่องมือประเมินการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับตัวชี้วัดในวิชาการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง (IS) และ (2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของชุดเครื่องมือประเมินการเรียนรู้ในวิชาการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง (IS) ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 300 คน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) เครื่องมือที่พัฒนาแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ 1.แบบทดสอบปรนัยและอัตนัย 2.แบบประเมินการปฏิบัติงานและผลงาน ใช้เครื่องมือ 10 ชนิด ได้แก่ 1.แบบทดสอบวัดความรู้พื้นฐานวิชาIS 2.แบบประเมินใบงาน 3.แบบประเมินทักษะและพฤติกรรมการทำงานในห้องเรียน 4.แบบประเมินชิ้นงานหรือผลงาน 5.แบบประเมินการเขียนรายงานการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง 6.แบบประเมินรูปเล่มรายงาน 7.แบบประเมินการนำเสนอผลงาน 8. แบบประเมินป้ายนิเทศ 9.แบบประเมินแฟ้มสะสมผลงาน และ 10.แบบประเมินโครงการ (2) ผลการตรวจสอบคุณภาพความตรงเชิงเนื้อหา เครื่องมือทั้ง 10 ฉบับ มีค่าความตรงในระดับที่เหมาะสม (มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.5-1.0) ผลการวิเคราะห์แบบทดสอบจากค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคมีค่าความเที่ยงสูง (=0.844) ค่าความยากทั้งฉบับมีค่าอยู่เกณฑ์ปานกลาง (M=0.480) และอำนาจจำแนกทั้งฉบับมีค่าอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง (M=0.420) วิเคราะห์แบบทดสอบตามทฤษฏีการตอบสนองข้อสอบ โดยใช้โปรแกรม MULTILOG 7.03 ค่าพารามิเตอร์ของข้อสอบ ได้แก่ ค่าความยากอยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ (M=-0.37 ) ค่าอำนาจจำแนกในเกณฑ์ใช้ได้ (M=0.95) และค่าฟังก์ชันสารสนเทศของแบบสอบมีค่าสูงที่สุดอยู่ที่ความสามารถระดับปานกลาง ผลการวิเคราะห์แบบประเมินการปฏิบัติงานและผลงานโดยแบบประเมินทั้ง 9 ฉบับพบว่าค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคมีค่าความเที่ยงสูง การตรวจสอบคุณภาพรายข้อของแบบประเมินทั้ง 9 ฉบับ มีค่าอำนาจจำแนกวัดจากความสอดคล้องของคะแนนกับผลรวมในแต่ละแบบประเมิน (corrected item total correlation) ผลปรากฏว่าแบบประเมินทั้ง 9 ฉบับ มีค่าอำนาจจำแนกสูง