วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินนโยบายทางการเมืองและเศรษฐกิจของระบอบการปกครองในอียิปต์นับตั้งแต่การปฏิวัติในปี 1952 และเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่นำไปสู่การเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่ อันนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในอียิปต์ กรอบแนวคิดทฤษฎีที่ใช้ในการศึกษานี้ประกอบไปด้วยแนวคิดการเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่ และทฤษฎีระดมทรัพยากร จากการศึกษาพบว่าการเคลื่อนไหวทางสังคมในรูปแบบใหม่ภายใต้ขบวนการคีฟายาและขบวนการเยาวชน 6 เมษายนนั้น มีการเคลื่อนไหวที่มีการยกระดับจิตสำนึกเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม โดยที่การเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่ผ่านขบวนการเหล่านี้มีอุดมการณ์ที่ต้องการเสรีภาพ ความเท่าเทียม ความยุติธรรม การปกครองภายใต้ระบอบประชาธิปไตย และสภาพความเป็นอยู่ของชีวิตที่ดีขึ้น การเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่ที่เกิดขึ้นในอียิปต์มีการกระทำแบบรวมหมู่ กล่าวคือมีการเคลื่อนไหวที่มีลักษณะเป็นเครือข่ายองค์กร มีเป้าหมายในการเคลื่อนไหวที่ชัดเจน มีความต้องการที่จะแก้ปัญหาในสังคม อีกทั้งยังต้องการให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางสังคมโดยใช้การเคลื่อนไหวดังกล่าวเป็นกลไกสำคัญในการต่อรอง นอกจากนี้ขบวนการเคลื่อนไหวในอียิปต์ยังมี ลักษณะการระดมทรัพยากรที่ต้องอาศัยคน เวลา เงิน รวมทั้งนวัตกรรมในการสื่อสารแบบใหม่ เช่น Facebook, Twitter, YouTube และ Weblogs เป็นต้น การเคลื่อนไหวดังกล่าวเป็นไปอย่างมีเหตุมีผล มีการรวมตัวเป็นกลุ่มก้อนชัดเจน ก่อให้เกิดศักยภาพในการเคลื่อนไหวที่สัมฤทธิ์ผลได้