วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

ความโกรธนั้นเป็นสภาวะทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เกิดในชีวิตประจำวัน บางครั้งความโกรธที่เกิดขึ้นอาจเป็นเพียงชั่วครู่ ไม่รุนแรง แต่ในบางครั้งความโกรธอาจคงอยู่ยาวนานและรุนแรง ซึ่งเป็นปัญหาที่มักพบในเด็กนักเรียน การจัดการความโกรธเป็นแนวทางหนึ่งที่มีผลการรายงานว่าสามารถช่วยจัดการปัญหาความโกรธในเด็กนักเรียนได้ ในงานวิจัยได้ทำการสุ่มคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 20 คน จากนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้คะแนนการจัดการความโกรธในระดับต่ำ โรงเรียนนารีรัตน์จังหวัดแพร่ ในช่วงเดือนสิงหาคม 2555 ถึงเดือนมกราคม 2556 กลุ่มตัวอย่างถูกแบ่งให้เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน โดยการสุ่มตัวอย่าง นักเรียนจะได้รับกิจกรรมการจัดการความโกรธ จำนวน 1 ครั้ง ต่อสัปดาห์ จำนวน 10 ครั้ง ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับการเรียนตามปกติของทางโรงเรียน โดยมิได้รับกิจกรรมใดๆทั้งสิ้น เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ แบบสอบถามการจัดการความโกรธ และกิจกรรมไอเดียสารพันกับวันอารมณ์ดี เพื่อจัดการความโกรธ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Non-parametric Wilcoxon signed ranks test และ Analysis of Covariance; ANCOVA ในการวิเคราะห์ข้อมูล การวิจัยนี้พบว่านักเรียนในกลุ่มทดลองมีการจัดการความโกรธจากแบบประเมินการจัดการความโกรธเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ภายหลังการเข้าร่วมกิจกรรม และเมื่อมีการวัดซ้ำหลังจากได้รับกิจกรรมแล้ว 2 เดือน ค่าคะแนนการจัดการความโกรธก็ยังคงเพิ่มขึ้น สรุปได้ว่าการเข้าร่วมกิจกรรมการจัดการความโกรธสามารถช่วยให้นักเรียนสามารถจัดการความโกรธได้ดีขึ้น