วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาเทคนิคการผลิตเทอร์โมพลาสติกวัลคาไนซ์ของยาง อีพีดีเอ็ม/พอลิโพรพิลีน/น้ำมันพาราฟิน/สารป้องกันการเสื่อมสภาพ ที่อัตราส่วนผสม 100/30/30/0.1 phr ของระบบสารเปอร์ออกไซด์ด้วยกระบวนการผลิตแบบต่อเนื่องด้วยเครื่องอัดรีดแบบสกรูคู่ที่ใช้ผลิตในกระบวนการอุตสาหกรรม โดยศึกษาหาปริมาณการใส่สารกลุ่มเปอร์ออกไซด์ด้วยเครื่องผสมแบบภายในและเปรียบเทียบผลของเปอร์ออกไซด์ชนิด Dicumyl peroxide กับชนิด di(tert-butylperoxyisopropyl)benzene และผลการใช้สารช่วยเกิดปฏิกิริยาเชื่อมขวางโมเลกุลชนิด trimethylolpropane triacrylate การผสมโดยใช้เครื่องผสมแบบภายในพบว่าได้ปริมาณการใส่สารกลุ่มเปอร์ออกไซด์สูงสุดที่ 1.2 phr ที่สามารถใช้ผลิตกับเครื่องอัดรีดแบบสกรูคู่ในงานวิจัยนี้ได้ เมื่อปริมาณสารเปอร์ออกไซด์เพิ่มขึ้นพบว่าคุณสมบัติการต้านแรงดึง ปริมาณการเชื่อมขวางโมเลกุลมีค่าเพิ่มขึ้นในขณะที่ค่าความสามารถของการยืดตัว ค่าการคืนตัวหลังการกดทับลดลง ส่วนผลของการใส่สารช่วยเกิดปฏิกิริยาพบว่าให้ผลดีกับสารเปอร์ออกไซด์ชนิด dicumyl peroxide มากกว่าชนิด di(tert-butylperoxyisopropyl)benzene เล็กน้อย ผลของ FTIR แสดงให้เห็นว่าสารเปอร์ออกไซด์ชนิด di(tert-butylperoxyisopropyl)benzene ไม่ทำให้เกิดกลิ่นของสาร acetophenone และเมื่อนำเทอร์โมพลาสติกวัลคาไนซ์ที่ได้รีไซเคิลจำนวน 3 รอบพบว่ายังใช้งานได้โดยมีคุณสมบัติเชิงกลมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยแต่มีค่าความสามารถของการยืดตัวเพิ่มขึ้น