วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

หลายปีที่ผ่านมาแนวทางลีนได้รับความนิยมในการนำมาประยุกต์ใช้เพื่อการปรับปรุงกระบวนการในหลากหลายองค์กร แต่ผลจากการปรับปรุงไม่ได้เป็นไปตามความคาดหวังของผู้นำไปใช้เสมอไป หลักการหนึ่งที่มีความสำคัญต่อผลลัพธ์ที่ได้จากการปรับปรุงและแนวทางลีนไม่ได้ให้ความสำคัญนั่นคือ การมีส่วมร่วมของพนักงาน แต่สำหรับแนวทางทีคิวเอ็มแล้ว การมีส่วนร่วมของพนักงานในการปรับปรุงองค์กรถือเป็นหัวใจสำคัญโดยการถือว่าผู้ปฏิบัติงานจะรู้ปัญหา และสามารถปรับปรุงแก้ไขได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตามแนวทางลีนจะมีขั้นตอนการปรับปรุงที่ชัดเจนกว่าและสามารถใช้เวลาในการปรับปรุงที่สั้นกว่า ด้วยเหตุนี้ ผู้วิจัยจึงมีแนวคิดในการนำข้อดีจากสองแนวทางนี้มาประยุกต์ใช้ร่วมกันด้วยแนวทางลีน-ทีคิวเอ็ม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการปรับปรุงในเวลาที่สั้นกว่า ผลของงานวิจัยพบว่า แนวทางลีนสามารถลดรอบเวลาการผลิตของ 5 สถานีงานได้ 44.16 ชั่วโมงการทำงานต่อเดือนจาก 289.20 เป็น 245.04 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 15.27% และแนวทางลีน-ทีคิวเอ็มสามารถลดรอบเวลาการผลิตได้ 72.72 ชั่วโมงการทำงานต่อเดือนจาก 289.20 เป็น 216.48 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 25.15% โดยการนำข้อเสนอแนะของพนักงานมาช่วยปรับปรุงสามารถลดจากแนวทางลีนได้ 28.56 ชั่วโมงจาก 245.04 เป็น 216.48 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 11.66% จึงสามารถสรุปได้ว่า การมีส่วนร่วมของพนักงานสามารถเพิ่มประสิทธิภาพจากแนวทางลีนได้อย่างมีนัยสำคัญโดยใช้ระยะเวลาเพียง 9 เดือนสามารถลดรอบเวลาการผลิตได้ถึง 25.15% ซึ่งคุ้มค่าต่อการนำมาใช้ปรับปรุงกระบวนการทำงาน ภายใต้เงื่อนไขของกระบวนการผลิตที่ใช้ทักษะของพนักงานเป็นหลัก อีกทั้งยังเป็นการช่วยปลูกฝังวัฒนธรรมการเรียนรู้ให้กับองค์กรเพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนต่อไป