วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างมี 2 กลุ่ม คือพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 330 คน เพื่อใช้ทดสอบภาคสนาม และพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 106 คน เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบประเมิน เครื่องมือวิจัยมี 3 ชุด คือ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างสำหรับผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ 2) แบบสอบถามรายการความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ 3) แบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ มีค่าตรงตามเนื้อหา CVI .94 ได้ค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค .87 ตรวจสอบโครงสร้างของชุดตัวแปรโดยวิเคราะห์ตัวประกอบด้วยวิธีองค์ประกอบหลัก สร้างแบบประเมินและนำไปประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพในกลุ่มตัวอย่างจำนวน 106 คน ตรวจสอบเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างโดยหาความตรงเหมือน (Convergent Validity) และ ความตรงเชิงจำแนก (Divergent Validity) วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างข้อคำถามรายด้านโดยใช้สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. แบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ มี 4 ด้านหลักคือ ด้านความใส่ใจพัฒนางาน ด้านความเหนื่อยหน่ายในงาน ด้านความขยันขันแข็งในการทำงาน และด้านการอุทิศตนในการทำงาน มีรายการความผูกพันในงานรวม 26 รายการย่อย ค่าน้ำหนักตัวประกอบระหว่าง .576 -.824 สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 61.040 2. การตรวจสอบคุณภาพ พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันระหว่างมิติความใส่ใจพัฒนางาน มิติความขยันขันแข็งในการทำงาน มิติการอุทิศตนในการทำงาน และมิติความเหนื่อยหน่ายในงาน พบว่า แบบสอบถามความผูกพันในงานมีความตรงเหมือนและความตรงเชิงจำแนก และค่าความเที่ยงของแบบประเมินทั้งฉบับ โดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค .85